آسمان شب

مدتی بود که فضای جامعه نجومی کشور به دلیل ماه مبارک رمضان و برنامه های گسترده رویت هلال در عین پر نشاط بودن نوعی از آرامش را در خود داشت. به دنبال بررسی پایگاههای اینترنتی گروههای نجومی کشور قصد بررسی سایت "هلال ماه" (www.helalemah.ir) را داشتیم که به خبری در سایت خبری مرکز هدایتگران رسیدیم با این عنوان: "رئیس مرکز سکوت ده ساله راشکست"
بی اختیار به یاد تبلیغات فیلمهای سینما افتادم که برای شلوغ کردن بازار می نویسند فلان کارگردان پس از 5 سال و فلان نویسنده پس از 10 سال افتخار داده اند. مثل فیلم "سگ کشی" که پشت سر هم می نوشتند بهرام بیضائی پس از 10 سال.
وقتی به خبرش مراجعه کردم دیدم یک فایل صوتی است از سخنرانی مسئول گروه با موضوع تحلیل اوضاع جامعه نجومی کشور. این گروه را از برنامه های پخش زنده اینترنتی می شناسیم، در همین وبلاگ هم افرادی خواستار بررسی این گروه شده بودند. ولی به دلیل محدود بودن مسیرهای ارتباطی، اطلاعات چندانی درباره آنها وصول نشد. البته از اطلاعات برخی همکاران قبلی این مرکز می شود استنباط کرد که در این گروه کلا گردش اطلاعات تنها در میان افراد خاصی جریان دارد و این دوستان هم چندان علاقه ای به حضور اجتماعی ندارند. آقای محمد رحیمی (مدیر پارس اسکای) از اعضای سابق این مرکز در وبلاگ شخصی  خود (www.skyalone.com) این گروه را با وجود توانمندی علمی خوب، بیشتر تبلیغاتی می داند. آقای منجمی رئیس مرکز ادیب هم این مرکز را با وجود داشتن نظم و برنامه در فعالیتها به عنوان مرکزی می شناسد که از هر رویداد کوچکی برای بزرگ نشان دادن خود استفاده می کند. البته این مرکز حتی در سطح شهر اصفهان هم چندان شناخته شده نیست. چون اغلب مدیران گروه های نجومی اصفهان به دلیل همین دیدگاه چندان تمایلی به همکاری با این گروه ندارند.
وقتی به پایگاه اینترنتی این مرکز (www.hrcglobal.net) سر بزنید با ادعاهای بزرگی روبرو می شوید که به واقع تصویری از یک مرکز بزرگ پژوهشهای ستاره شناسی را ارائه می دهد. ولی هیچکس حداقل در اصفهان و ایران خروجی خاصی از این ادعاها ندیده است.
وقتی متن سخنرانی محمد آکوچکیان را در سایت خبری (news.hrcglobal.net) با دوستانم شنیدیم ابتدا شجاعت (یا جسارت) وی در ابراز نظرات بدون واسطه، آن هم به صورت صوتی نظرمان را جلب کرد. ولی در سخنرانی وی چند نکته وجود داشت که به نظر می رسد باید بررسی شود:
• ایشان مدعی بود که این وبلاگ را به مرکز هدایتگران نسبت می دهند. من در هیچ محفل معتبر ستاره شناسی در کشور (جز در برخی بحثهای خصوصی) چنین ادعائی را نشنیده و ندیدم. این هم به نظر یک روش دیگر از این مرکز برای فعالیتهای تبلیغاتی است. چند تلفن و چند نظر در این وبلاگ هم به نظر دلیل مناسبی برای این همه حملات پی در پی ایشان نمی باشد. البته شاید ایشان دلایل دیگری دارند که ما از آن بی خبریم.
• ایشان مدعی بودند که هدایتگران بالاترین رتبه را در میان مراکز ستاره شناسی کشور دارد که مشخص نیست این ادعا بر اساس کدام مدرک و سند ارائه می شود. اگر تنها به اطلاعات وب سایت بسنده کنیم البته همینطور است. ولی ملاک چیز دیگریست.
• حملات ایشان به برخی افراد چنان شدید است که فراتر از این وبلاگ به نظر می رسد. بهتر نیست این مرکز مشکلات خاص خود را پشت میز مذاکره حل و فصل کند.
• کاملا مشخص است که پشت این سخنرانی تند و خشن، یک پشت گرمی فنی و اجرائی نهفته است. لذا پیشنهاد می کنیم که این توانمندیها صرفا برای توسعه مرکز هدایتگران هزینه شود.
• کاملا مشخص است که این سخنرانی با وجود این ظاهر تند و عصبی، کاملا منظم و با برنامه ریزی قبلی صورت گرفته است. پس مرکزی که بنا به اعتراف بسیاری از افراد با سابقه نجوم اصفهان، دارای چنین توانمندی در برنامه ریزی است بهتر نیست شان خود را با درگیر شدن در مسائلی چنین بی ارزش به هدر ندهد.
• آقای آکوچکیان در سخنرانی خود به وبلاگها و سایتهائی اشاره می کند که به مرکز هدایتگران اتهام زده اند. جز در همین وبلاگ (آن هم در تعداد بسیار محدود) در هیچکدام از مراجع معرفی شده نامی از این مرکز برده نشده است و ایشان اشاره نکرده اند که به کدام دلیل، این اتهامات را با مرکز خود مرتبط می داند.
• مشابه تمام واکنشهای این روزهای جامعه نجوم کشور، ایشان هم تلاش می کند تا گروه خود را در چهره ای متفاوت، برتر و عاری از تمام اشتباهات نشان دهد.
در پس تمام رویدادهای اخیر، مشکلات عدیده و پنهانی است که در این چند ماه اخیر خود نمائی کرده اند. آیا این همان آسمان شب زیبائی است که ما بخش عمده ای از عمر خود را صرف جذابیتهای آن نموده ایم؟ افرادی که تا دیروز برای هم دسته گل می فرستادند اکنون چنان صفاتی از یکدیگر برملا می کنند که مشام انسان را آزار می دهد.
اما بد نیست که در اینجا سری هم به پایگاه اینترنتی مرکز پژوهشی هدایتگران اندیشه بزنیم. این پایگاه مجموعه ای از پایگاههای اینترنتی را زیر مجموعه خود دارد:
• سایت اصلی (www.hrcglobal.net)
• سایت خبری (http://news.hrcglobal.net)
• سایت فروش اینترنتی (www.skyebiz.com)
سایت اصلی مرکز بر خلاف ظاهر داینامیک خود، یک سایت استاتیک است که برای استفاده از برخی قابلیتهای وب توسط ASP نوشته شده است. مجموعه این سایتها در مقایسه با سایر سایتهای نجومی ایران دارای نقاط قوت زیر است:
• این سایت دارای بهترین دیدگاه نسبت به کاربردهای وب است.
• اگر به منوی سمت چپ سایت نگاه کنید، این سایت دارای بیشترین تعداد سرویسهای الکترونیکی نظیر سرویس پیام کوتاه، خبر، رادیو اینترنتی، آموزش الکترونیک، فروشگاه اینترنتی و ... می باشد.
• معرفی فعالیتها و پروژه های مرکز به خوبی در دو زبان صورت گرفته است.
• بیشترین میزان سرمایه گذاری بر روی فناوری اطلاعات در این مرکز به خوبی دیده می شود.
• آرشیو اطلاعاتی کاملی از تمام رویدادها، پروژه ها و برنامه های گذشته و حال گروه قابل دسترسی می باشد.
• جدیدترین ابزارهای فناوری اطلاعات، نظیر پیام کوتاه، آموزش الکترونیک، پخش زنده، تجارت الکترونیک و ... در این سایت مورد استفاده قرار گرفته است.
• کاملا مشخص است که مجموعه ای از ایده های جدید به صورت دائم بر روی پایگاهها پیاده می شود. به صورت مثال راه اندازی رادیو اینترنتی و پروژه ماه، جدید و جالب به نظر می رسد.
• در میان سایتهای فروشگاه اینترنتی نجومی کشور، فروشگاه اینترنتی این مرکز، تنها فروشگاه واقعی الکترونیکی نجوم است که فرآیندهای فروش در آن واقعا الکترونیکی است. این سایت واقعا یک eShop است و احتمالا یک Open Source می باشد.
• پخش زنده اینترنتی این سایت فعالترین برنامه از نوع خود در ایران و بر اساس لینکهای موجود در سایتهای خارجی (Back Links)، یکی از معروفترین (و در حال معیوبترین) پخشهای زنده اینترنتی دنیاست.
• سایت خبری ظاهرا بسیار فعال است و از یک CMS کد باز مناسب به نام زوپس استفاده می کند.
این مجموعه در عین حال دارای نقاط ضعف زیر است:
• به دلیل داینامیک نبودن سایت برخی لینکهای سایت به صفحات اشتباه می رود. نظیر لینک Feed Back در پائین صفحه.
• این سایت در جذب مخاطب ناکام مانده است. با وجود بیش از 100 هزار بازدید از ابتدای سال جاری میلادی تا کنون، جز در برخی روزهای پخش زنده اینترنتی در سایر روزها تعداد بازدید کننده بین 250 تا 400 است که با این حجم از سرمایه گذاری و تبلیغات جور در نمی آید.
• ترکیب زبان فارسی و انگلیسی در صفحه اول با هیچ استانداردی جور در نمی آید. به عبارتی غلط است.
• سایت اصلی مرکز، بر خلاف 2 سایت دیگر رابطه چندان خوبی با موتورهای جستجو ندارد و در مقام مقایسه از سایتهائی نظیر پارس اسکای و مجله نجوم بسیار پائین تر است.
• برای دسترسی به برخی اطلاعات باید بیش از 6 تا 7 بار کلیک کرد که این بیش از 2 برابر استانداردهای معماری اطلاعات است.
• روزآمدی در سایت اصلی دمدمی است. گاهی روز به روز و گاه 2 ماه به 2 ماه.
• سایت اصلی دارای مدیریت هماهنگی در اطلاع رسانی نیست، مثلا روش اطلاع رسانی برای دو چیز کاملا مشابه بسیار متفاوت است. مشخص نیست که سایت اصلی مخصوص معرفی مرکز است، خبری است، ویژه ارائه سرویسهای الکترونیکی است و  یا ... .
• طراحی Them سایت مشکل دارد. زیرا دارای شکستگی های متعدد در نقاط مختلف است.
• چنانچه با مرورگر Mosila Firefox به سایت اصلی بروید Header بالای سایت دیده نمی شود که نشان دهنده اشکال در کد نویسی سایت است.
• برخی از لینکهای موجود در منوی بالای سایت قدیمی است و گاهی شکسته است. خصوصا منوهای Resources، Recent News و Links.
• پخش زنده اینترنتی سایت با وجود جذابیتهائی که دارد و استقبال بالائی که از آن می شود دارای ضعفهای شدیدی است که اگر برطرف نشود به مرور زمان این برنامه را از لیست توجهات خارج می کند. به طور مثال بر اساس گزارش خود مرکز و نیز مشاهدات عینی، وقتی تعداد بازدید کننده از پخش زنده بالا می رود، سایت از کار می افتد. این به دو دلیل ضعف سخت افزاری سرور و ضعف نرم افزاری پخش زنده اینترنتی است. بهتر است قبل از توسعه تبلیغات رسانه ای درباره هر پخش زنده، این گروه فکری به حال ضعفهای پخش زنده خود بکند.
• رادیو اینترنتی سایت خبری به عنوان جذابترین بخش آن، در فضای سایت چندان مشخص نیست و نمود چندانی ندارد.
بررسی سایت هلال ماه (www.helalemah.ir) در نوشتار بعدی انجام خواهد گردید.

متاسفانه برخی دوستان خودشان متن می گذارند٬ خودشان به متن خودشان پاسخ می دهند و خودشان به جان هم می افتند. چیزی شبیه خود آزاری.

مجددا سلام. وقتی می خواستم این متن را بنویسم سری به وبلاگ آقای رحیمی (www.skyalone.com) زدم دیدم ایشان هم گویا از دنیای نقد خوششان آمده و به جرگه منتقدان پیوستند. خوش آمدید. البته اگر حول موضوعات متمرکزتری بنویسند شاید بهتر باشد.

این بار به سراغ پایگاه اینترنتی انجمن نجوم آماتوری (www.iaas.ir) می رویم. البته درباره این موضوع بحث داغی وجود دارد که چگونه نام این موسسه، انجمن نجوم آماتوری ایران است. البته در اصفهان هم انجمن اختروش ایران وجود دارد. لیکن نام اختروش ملی نیست، لیکن انجمن نجوم آماتوری ایران گمان ملی بودن و مرکزیت داشتن را در ذهن ایجاد می کند. کما اینکه بالای سایت نوشته: سایت اختصاصی منجمان آماتور ایران. ولی آمار و اطلاعاتی که پس از این ارائه خواهد شد، خلاف این مساله را نشان خواهد داد. عجیب نیست اگر شاخه آماتوری واکنشهای انفعالی به این انجمن نشان می دهد.

آدرس قبلی سایت iranastronomers.org و طولانی و بی ربط به نام اصلی انجمن بود. به عنوان یک گروه، ظاهر کلی سایت بد نیست. پیداست این انجمن تلاش زیادی برای ساخت یک چهره جذاب و حرفه ای دارد. البته با فشارهائی که درست و نادرست بر این گروه وارد می شود، سرمایه گزاری بر روی ابزار اطلاع رسانی عجیب نیست.

این وب سایت با استفاده از نرم افزار مامبو که یک CMS رایگان است راه اندازی شده. ولی Them و تجدید ساختار مناسبی برای آن انجام شده است. البته مامبو اینقدر بیماری دارد که چندان مورد اطمینان نباشد.

از 24/4/1384 این پایگاه 248698 بازدید داشته است که اگرچه آمار بالائی به شمار نمی رود، ولی بد هم نیست. بخش خبر این سایت با وجود اینکه (به صورت اغراق آمیزی) ذکر شده آخرین اخبار ایران و جهان، بیشتر به وقایع داخلی انجمن می پردازد. از جمله موارد جالب سایت بخش دانش آموختگان است که در سایت سایر انجمنها و مراکز آموزشی وجود ندارد. البته با توجه به ادعاهای انجمن مبنی بر استقبال بالا از فعالیتها، تعداد 273 نفر در مدت 5 سال آماری بسیار ضعیف است.

یک اشکال بزرگ جمله ایست در زیر سایت:

Iran Amateur of Astronomy society Website Copyright © 2003-2007 iranastronomers.org All rights reserved

Powered by IAAS Software Team (Webmaster:Mohsen Shabani)

شما به صورت همزمان یک اشکال فاحش گرامری، سه اشکال فنی و سه اشکال عرفی می بینید. که نشان میدهد نظارت چندانی بر سایت نیست. پیشنهاد می کنیم این متن را به صورت زیر اصلاح کنید:

© 2003-2007 Iran Amateur Astronomy Society (IAAS)

Powered by IAAS Software Team

Mohsen Shabani

سایت انجمن تالار گفتگو هم دارد که در آن از نرم افزار phbb استفاده شده و در مدت راه اندازی تنها چند مطالب در آن ثبت شده که شاید بهتر باشد بسته شود. وقتی به گالری عکس سایت می رویم نرم افزار فوتوگالری دیگری را می بینیم. به نظر می رسد در این انجمن کسی هست که نرم افزارهای open source  را می شناسد و هر جا کارشان گیر می کند یکی را دانلود و نصب می کنند. این ایده جالبی است، با توجه به اینکه خرج زیادی هم ندارد.

بخشهائی همه به سایت اضافه شده. نظیر ثبت نام که ظاهرا درست کار می کند. در منوی اصلی، گزینه "سایتهای مفید" خالیست. خیلی وقت است که خالیست و نشان می دهد کسی دنبال مدیریت محتوای سایت نیست. همانند متن بخش افتخارات انجمن که مربوط به سال 1384 است.

اگر سری به بخش "درباره انجمن" بزنید، متوجه می شوید که اگر تا این لحظه به این انجمن متصل نشده اید، عمرتان به بطالت گذشته.

ولی به دلیل استفاده از یک CMS نسبتا خوب، اثری از لینکهای داخلی شکسته نمی بینید.

اما این سایت، فوق العاده کم محتواست. یعنی به جز تعدادی خبر داخل گروهی، چیزی برای عرضه ندارد. این حاصل درگیر بودن تعدادی اندک در به روز رسانی سایت است. پروژه معرفی نشده اند. معرفی خود انجمن هم خوب نیست. جز چند خبر که کاملترش را (جز اخبار انجمن) به همراه اطلاعات به درد بخور دیگر در پارس اسکای هم می شود یافت. چیزی برای نگاه داشتن بازدیدکننده در سایت وجد ندارد. به عبارتی سایت بیشتر یک انبار از انواع نرم افزارهای open source است. فاقد روحی به نام محتوا و مغزی به نام مدیر.

ولی در پایان یک صحبت دوستانه با آقای عتیقی: سعی کنید جاده موفقیتتان از روی اعتبار افرادی نظیر آقای دالکی و خیلی اسم های بزرگ دیگر نگذرد.

قصد داشتیم امروز پس از مدتها تاخیر سری به پایگاه اینترنتی انجمن نجوم آماتوری بزنیم. ولی قبل از هر چیز دو نامه اخیر را که از سوی آقای امین تفرشی صادر و از سوی انجمن آماتوری پاسخ داده شد به صورت کلی بررسی می کنیم. این دو نامه متعلق به دو طیف اصلی نجوم در تهران است.
نقاط مشترک دو نامه:
• هر دو نامه نوشته دو نفر در حالتهائی احساسی است. اگرچه نامه انجمن تلاش می کند آن را متعلق به کل سازمان نشان دهد، لیکن کاملا مشخص است که یا مستقیما توسط آقای عتیقی نوشته شده و یا به انشای ایشان بوده است. احساساتی بودن نامه ها هم از ادبیات ضعیف نوشتاری آنها مشخص است. خصوصا نامه آقای امین تفرشی که با مطالب همیشگی و شیوای ایشان فاصله بسیار داشت.
• هر دو نامه نامه بسیار بی ادبانه است. اگرچه نامه انجمن تلاش در مخفی نمودن آن دارد لیکن استفاده از الفاظ غیر متعارف در هر دو (به نسبت طول متن) بسیار زیاد است.
• هر دو نویسنده علاوه بر اینکه در اغلب نقاط متن٬ شان و سابقه خود را به حراج ادبی گذاشته اند در تمام متن حس پدرانه، بزرگانه و شاهانه ای را بر نجوم ایران منتشر می کنند.
• هر دو نامه شخصی به کل واقعیات نگاه نموده اند.
• هر دو نویسنده فراموش نموده اند طرف مقابلشان کیست.
• هر دو تلاش نموده اند خود را بسیار علمی نشان دهند. این در حالیست که ظاهرا طرفین مفهوم علم را از اطلاعات علمی و ژورنالیستی تمیز نمی دهند.
• هر دو نامه فاقد ارزش ادبی، اطلاع رسانی و ... است.
• هر دو نامه تحت شدیدترین تحریکات روانی جانبی نوشته شده است.
• هر دو نامه از تریبون سازمانی خود استفاده نموده اند.

تفاوتهای دو نامه:
• آقای امین تفرشی در نامه اش دقیقا می داند چه می خواهد: دفاع از حیثیت فردی. نامه انجمن نمی داند چه می خواهد جز تخریب طرف مقابل و تبلیغ خود به عنوان یک سازمان با سابقه، معتبر، بزرگ و ... .
• نامه آقای آقای تفرشی کاملا شخصی است و تلاشی هم برای رسنی نشان دادن آن نمی شود. و نامه انجمن در تلاش برای رسمی و سازمانی نشان دادن خود.
• نامه انجمن جز در چند مورد بقیه فحاشی و تهاجم خود را زیر لایه ای از ادبیات متکبرانه پنهان نموده است در حالیکه آقای تفرشی ساده و راحت هر کلمه ای را بر صفحه وب ثبت نموده است.
• نامه انجمن بسیار تلاش کرده (اگرچه تصنعی) که اتحاد تیمی خود را در انجمن اثبات کند در شرایطی که چوب آقای تفرشی دوست و دشمن را رانده.
• مشاورانی که هر یک از طرفین را در تدوین نامه یاری داده اند بسیار متفاوت بوده اند. کم خردی و شتابزدگی در تیم مشاوران آقای تفرشی بسیار بیشتر استو
• نامه آقای تفرشی تصویری حقیرانه و ملتمسانه ارائه می دهد و نامه انجمن نمائی متکبرانه و حودستایانه
• نظام شاه و رعیتی در نامه انجمن بر خلاف نامه آقای تفرشی بیداد می کند.
• مثنوی 70 من کاغذ آقای امین تفرشی بر خلاف خلاصه نویسی انجمن می باشد.

ولی وقتی بیشتر در عمق دو نامه فرو می روی خبری از پاسخ به پرسشهای اساسی نمی بینی؟ معرفی مجله کاریست درست، لیکن از کجا؟ رسانه ملی؟ به قیمت مخفی نمودن سایرین؟ (البته این مساله مدتیست برطرف شده است). مجله ارگان خصوصیست، درست. انجمن نجوم ایران و شاخه آماتوری هم خصوصی هستند که اینگونه زیرکانه همه را در هم آمیخته اید؟ آقای تفرشی که از بی اعتمادی و افت فعالیتهای گروهی صحبت به میان می آورند باید مشخص کنند که مسئول جدائی آقای دکتر نوروزی و خیلیهای دیگر با آن همه محبوبیت از شاخه آماتوری که بود؟ این وبلاگ؟ انجمن؟ مجله و شاخه ای که حامیانی نظیر دکتر منصوری و دکتر وصالی دارد باید با نگاهی فرهیخته تر و آکادمیک تر به مسائل نگاه کند و در شرایط که هنوز حتی یک مقاله از این طیف در یک مجله معتبر علمی (دارای ISI) منتشر نشده و بستر یک پروژه مشترک علمی (نه رصدی و عکاسی و توریستی و ...) ایجاد نشده تا این حد لب به مزمت دیگران نگشایند. آقای امین تفرشی باید بدانند مردم به گروه دیگری هم سنگ پرت می کنند٬ آنهائی که برای غارت داشته هایشان و تسلط بر منابعشان و قطع حق وجودشان به سوی آنانُ آشکار و پنهان٬ حمله می کنند. ما سپاسگزار شمائیم برای تمام تلاش صادقانه تان و نه برای لابه ها و دست و پازدنهای رقت انگیزی که ناباورانه در نامه تان دیدم. مشاورانتان با شما چه کردند؟
اما انجمن نجوم آماتوری چرا تا این حد در پایتخت مورد نفرت است؟ تنها به دلیل مستقل بودنش؟ خوب آسمان توس مشهد هم خصوصیست و همینطور انجمن نجوم اهواز و ... . چرا کمتر گروهی حاضر به همکاری با انجمن نجوم آماتوریست؟ آیا تنها به این دلیل که گروه مجله هر جا سخنی از مشکلات به میان می آورند لب به مزمتشان می گشایند؟ پروژه های ملی این انجمن که بارها در متن نامه به آنها اشاره شده است در کجای پایگاه اینترنتی آن معرفی شده است؟ چه برنامه ای جهت همگرائی گروههای نجومی از طرف این انجمن مطرح  شده است (جز لابی های زیر زمینی با برخی گروهها)؟ چرا ماجرای پارک ملت به وجود آمد؟ چرا نامه انجمن به اینها پاسخی نمی دهد. آقای عتیقی هم ساختار عجیبی را برای انجمن طراحی نموده اند که بر حجم بدگمانی دیگران می افزاید. بدبینی و خود بزرگ بینی تان با شما چه کرد؟

 در نهایت ظاهرا تمام اهمیت این دو نامه در یک چیز است. اگرچه حرفهای دو نفر٬ در دو طیفی است که سالهاست درگیرند و از هیچ حمله ای به یکدیگر رویگردان نمی باشند هر دو یک حرف می زنند. یک استراتژی دارند و اصلا یک چیز می خواهند: سهم من؟!  من! من! و تنها من! حال تحت نام اعضای انجمن و یا جامعه نجوم ایران. متاسفانه هر دوی این بزرگواران با پنهان کردن خود پشت نام و نشان و انجمن و مجله و شاخه٬ زمان را برای دفاع از عملکرد خود از دست دادند و زمانی دست به دفاع زدند که جز لابه و فحاشی و ... چیزی در چنته نمانده بود. هر دوی این دوستان به قدر کافی برای نجوم ایران اهمیت دارند که دیگر لازم نباشد همان فعالیتها را به صورت اغراق آمیزی بزرگ کنند. آقای امین تفرشی یک ژورنالست خوب علمی هستند و نه یک پژوهشگر علمی٬ آقای عتیقی هم یک آماتور پرتلاش و مدیر یک انجمن٬ نه رئیس انجمن نجوم سلطنتی ... . از برج عاج فرود آیید. آینده ای که به دنبالش می گردید در کنار مردم است (همانهائی که سنگ پرت می کنند)

در پایان یک پیشنهاد عجیب دارم: هر دوی شما بزرگواران با سابقه٬ برای حل مشکل و پایان تمام آنچه فرسایش شما را در پی دارد. آن هم در زمانی که به نیمه سالهای زندگانی خود رسیده اید و دیگر آن نشاط سالهای گذشته را ندارید. و نیز برای اثبات ادعای ملی پرستی خود٬ همین امروز گوشی تلفن را بردارید با واسطه و یا بی واسطه با یکدیگر تماس بگیرید و برای یک جلسه با حضور بزرگترهائی که قبولشان دارید برنامه ریزی کنید. در غیر این صورت آینده از آن هیچ یک از شما نخواهد بود. این یک پیشنهاد رادیکال است ولی شدنی ترین راه در شرایطی است که هر روز به تضاد بیشتر نزدیک می شوید. البته به هر دوی این دوستان و دوستان این دوستان توصیه می کنم شیطنت را در مذاکرات فیمابین کنار بگذارند. منظور ما صرف نظر از تمام اتفاقات گذشته نیست٬ لیکن نگاه به آینده هم چیز بدی نیست. در کشوری که امنیت خارجی و تنشهای داخلی آن هر روز فزونی می گیرد٬ شاید علم٬ آن هم از نوع آسمانی٬ تنها ابزار برای ارتقاء میثاق ملی و تفاهمات جهانی باشد.

از خوانندگان محترم هم خواهشمندیم با حمایت از این پیشنهاد و استفاده از هر ابزاری که در اختیار دارند این دو مدعی با سابقه را بر سر یک میز بنشانند. فکر می کنم زمانی که همه بر سر یک میز ادعای ایران داشته باشند٬ روزگاری جذابتر را سپری خواهیم کرد.

برنامه های اخیر آسمان شب را دیده اید؟ از درک به موقع آقای صفاریان پور از واقعیات سپاسگزارم. گزارش و اخبار مداوم ایشان از فعالیت گروهها و اطلاع رسانی حتی آنجا که بوی تبلیغ می داد (مثلا دوره های آموزشی گروهها) خیلی بر جذابیت برنامه افزوده بود. تنها ایراد برنامه در این روزها خشک بودن فضا (که مستقیما به ۲ مجری برنامه برمی گردد) و بر تجربگی آقای ترابی است. از طرفی چنانچه جلوه های تصویری و اخبار تصویری هم در برنامه گنجانده شود٬ تا حدی حال و هوای برنامه را دگرگون خواهد نمود.

اما این بار سری می زنیم به سایت خبری نجومی ایران٬ پارس اسکای به آدرس www.parssky.com . این سایت در حوزه های مختلف دارای نقاط قوت و ضعف بارزیست. روزهای ابتدائی پارس اسکای با به روز رسانی های ۲-۳ ساعته و خبرنگاران متعدد شناخته شده همراه بود که به مرور زمان رو به افول نهاد که با نگاهی به مشکلات جامعه ایران و نیز مسائل متعدد موجود در مدیریت سایت چندان غیر طبیعی نبود.

اما این سایت خبری همچنان پر مخاطب ترین سایت خبری ماند زیرا:

• هیچ سایت اینترنتی با چنین تمرکزی بر روی اخبار راه اندازی نشد
• سایت دائما دستخوش تحول طراحی و فنی بود
• محمد رحیمی مدیر سایت (و عکاس شناخته شده نجومی) با توجه به روابطی که با سایر گروهها دارد در جهت جذب خبر گام برداشت
• اخبار با بخش بندیهای متعددی تقسیم شده که کار را برای خواننده آسان می سازد
• این سایت وقایع مهم نجومی را به موقع و به خوبی پوشش خبری می دهد و اطلاعات قابل اتکائی دارد
• مجهز بودن سایت به برنامه نویسانی که به موقع به داد مشکلات آن می رسند
• سایت پشتیبانی خوبی دارد
• سه زبانه بودن سایت و مصاحبه با افراد سرشناس جلوه مناسبی را از یک سرویس خبری به نمایش گذاشته است

اما پارس اسکای با مشکلات متعددی نیز دست به گریبان است:

• ابتدائی ترین مشکل٬ کندی سایت است که به نظر می رسد ناشی از اشکالاتی در کد نویسی آن باشد. اگر روی یکی از اخبار هم کلیک کنید متوجه کندی بیشتری می شوید.
• طراحی سایت اگرچه دائما دستخوش تحول می شود لیکن بسیار نافرم (نه چندان زیبا) است. دلیل این امر فقدان یک طراح صفحه وب در تیم پارس اسکای می باشد.
• یک مشکل عمقی هم در سایت وجود دارد. مدیریت سایت در حوزه خبر و فناوری اطلاعات از لحاظ نگرش آکادمیک بسیار ضعیف است که نشان می دهد نوعی بیگانگی میان علم و فن در این سایت وجود دارد. مطالبی که گاهی به قلم مدیر سایت در پارس اسکای قرار می گیرد به وضوح  این مطلب را نشان می دهد.
• ارسال خبر در پارس اسکای مدتهاست که دستخوش نابسامانیست. ۳ خبر در یک روز یا ۱ خبر در ۳ هفته. برای یک پایگاه اطلاع رسانی که از وثوق خوبی هم در میان اهالی نجوم برخوردار است این نابسامانی چندان مورد انتظار نیست.
• اخبار ایران عموما یا در سایت وجود ندارد یا بیشتر مربوط به مجله نجوم و شاخه آماتوریست. البته باید جستجو کرد که این مشکل از عدم ارسال اخبار از طرف گروهها و یا عدم درج آنها از طرف سایت است.
• تبلیغات کناری سایت به صورت ناگهانی کم شد. تبلیغات در یک سایت به نوعی نشانگر موفقیت در جذب مخاطب به شمار می رود.
• رویکرد سایت در مسائل بین المللی آنجا به توسعه همکاریها مرتبط می شود آنقدر ضعیف است که گوئی وجود ندارد. معرفی پروژه های برای منجمان (که در اغلب سایتهای خبری خارجی وجود دارد) اصلا دیده نمی شود. به نظر می رسد این مشکل به ضعف نگاه مدیریتی سایت برمی گردد.
• اخبار در سایتهای انگلیسی و عربی صرفا یک کپی برداری از سایتهای خارجیست. لذا عموما اخبار و مصاحبه ای از ایران وجود ندارد و لینکهای بی سرانجام و تصاویر حذف شده هم در آنها وجود دارد.
• در قسمت نرم افزار لینکهای شکسته زیادی وجود دارد که باید بازبینی شود.
• با وجود ادعای مدیر سایت مبنی بر عدم وابستگی٬ وابستگی شدید سایت به یکی دو گروه و مرکز بسیار هویداست.

مشکلات گوناگون پارس اسکای اگرچه حداقل در حوزه فنی چندان گسترده نیست٬ لیکن در شان سایت خبری اول ایران نمی باشد.

لذا پیشنهاد می شود:

• نگاه مدیریتی سایت دگرگون شود
• سطح مدیریت پارس اسکای ارتقاء یابد
• به بخشهای عربی و انگلیسی توجه بیشتری شود.
• نگرش ملی جای نگرش منطقه ای و گروهی موجود را بگیرد
• به هر نحو مقتضی اخبار گروههای ایران به سایت راه یابد
• ابزارهائی برای آگاهی ایرانیان از پروژه های بین المللی با قابل همکاری تدارک دیده شود
• به حال کندی سایت فکری شود
• از سایر ابزارهای رسانه ای نظیر مدیا در اخبار بهره گرفته شود
• طراحی سایت شکل منطقی تری به خود گیرد خصوصا در حوزه IA یا معماری اطلاعات
• کتابخانه دیجیتال برای مقالات و کتابهای الکترونیکی و تصاویر فعال شود.
• یک لوگوی مناسب برای پارس اسکای انتخاب کنید.
• اخبار گروههای نجومی معتبر جهان را تا حدی جایگزین اخبار بین المللی کنید که برای خوانندگان کمتر قابل درک است

برای این پایگاه اطلاع رسانی آرزوی موفقیت می کنیم.

متن نامه آقای امین تفرشی را با دقت تمام مطالعه کردم. نمی دانم بسیاری از اتهاماتی که ایشان نسبت به خودشان مطرح کرده بودند در کجای این وبلاگ مطرح شده بود. خیلی سخت بود که اعضای وبلاگ آسمان شب را با تیم آقای عتیقی اشتباه بگیرند. به حال آقای عتیقی هم افسوس می خورم که تلاش می کند خودش را به این وبلاگ متصل کند و از ریسمان آن برای خود پیراهنی بدوزد. ایشان اگر به دنبال خیری می گردد بهتر است خودش مستقلا اقدامی بکند. البته به زودی تیغ نقد٬ نصیب انجمن نجوم آماتوری نیز خواهد شد. گرچه معتقدم عملکرد جناب عتیقی هم حاصل عملکرد اشتباه مدیریت دوران گذشته است که اکنون اینگونه خود نمائی نموده است.

اصلا نفهمیدم که جناب عتیقی به هوای کدام نتیجه به صدا و سیما رفته و یا نامه ای نگاشته ولی به واقع اگر به دنبال جذب دوربین سیما بوده به واقع ره به خطا برده است. هرگونه انتقاد و پیشنهادی که در این وبلاگ مطرح می شود تنها برای اصلاح عملکردهاست و آن نیز همواره به مفهوم تغییر افراد نیست.

کیست که زحمات گذشته بابک امین تفرشی را فراموش کرده باشد و قدر و منزلت امروز ایشان را نداند. ولی اشکال در این است که افرادی از این دست باید تغییرات دوران جدید را بپذیرند٬ چرا که به نظر می رسد فرمول فکریشان مناسب امروز نیست. آنچه ایشان را در این وبلاگ تحت فشار روحی قرار داد خود وبلاگ نبود. هیاهوئی بود که شادبانو به راه انداخت. با توجه به سیاست وبلاگ هر توهینی به ایشان در بخش نظرات به سرعت حذف شد. ولی ... ولی به وبلاگ خودشان سر بزنید تا مفهوم ادب به طرف مقابل را درک کنید. پیشنهاد ما به آقای امین تفرشی این است که از همسرشان بخواهند دست از چنین دفاع اشتباهی بردارند. زیرا کسی با شخص ایشان اختلافی ندارد. هر چه هست در تفکر امروز است.

همیشه مطالبی با قلم امین تفرشی نشانهای بسیاری از فرهیختگی و ادب داشت. متن شکوائیه ایشان (البته اگر واقعا به قلم خودشان باشد) هیچ چیز جز لابه های غمگنانه و درد دلهای کم ادبانه نبود که اصلا در شان مردی که می شناختیم نبود. الفاظ کوچه-بازاری٬ تهمتهای اخلاقی و ... از قلم بابک عجیب تر از هر چیزی بود. پیشنهاد می کنم جناب امین تفرشی متن را بازخوانی و اصلاح کنند و از این پس در هنگام عصبانیت چیزی ننویسند. از شادبانوی عزیز هم میطلبیم که اجازه دهد مباحث همچنان در فضائی دور از هیاهو و احساسات دنبال گردد. اگرچه چنین تلاشی از سوی یک بانو برای دفاع از همسر ما را به وجد آورده است.

نمی خواهم به مطالب نامه بپردازم ولی از جناب امین تفرشی انتظار داریم:

• در هنگام خشم چیزی ننویسند.
• موضوع بحث را جدی بگیرند
• مباحث را به دور از احساسات خانوادگی و ... دنبال کنند
• همچون گذشته طلایه دار تحولات جدید در ستاره شناسی کشور باشند.
• خود نخستین منتقد خود٬ مجله٬ شاخه و انجمن باشند
• بدانند ما سپاسگزار زحمات گذشته ایشان هستیم ولی این ارتباطی به نیاز امروز کشور ندارد
• خود به استقبال تغییرات بروند
• ما را از خدا بی خبر ندانند.

گمان بر این است که تنها چیزی که می تواند برخی از زحمتکشان گذشته را همچنان پیشاپیش جنبش علمی و اجتماعی ستاره شناسی نگاه دارد فهم تغییرات٬ انتقاد تند و تیز از خود و پذیرش دیگران به عنوان صاحبان فکر و اندیشه است. 

در نوشتار قبلی درباره نقاط قوت و ضعف دو سایت اینترنتی انجمن و شاخه آماتوری اندکی صحبت نمودیم. در این قسمت پایگاه اینترنتی مجله نجوم را با آدرس www.nojum.ir به صورت اجمالی مورد بحث و بررسی قرار می دهیم.

این یکی از اولین پایگاههای نجومی ایران در اینترنت بود. زمانی این سایت از معماری اطلاعاتی و محتوای مناسبی برخوردار بود تا اینکه چند سال قبل (احتمالا) هک شد. برای مدت چند ماه به صورتی کج دار و مریض ادامه  داد تا سرانجام با شکل جدید عرضه شد. این سایت اصولا تلاش می کند آخرین اخبار را در اختیار خوانندگان قرار دهد ولی عموما تاخیر دارد. سایتهائی نظیر پارس اسکای اگرچه به نظر می رسد پس از مجله به خبر می رسند ولی خبلی زودتر خبررسانی می کنند. بر خلاف طرح قبلی در طرح جدید یک مشکل وجود دارد. این سایت یک مجله نیست. به www.astronomy.com یا Skypub.com نگاه کنید. تبلیغ شماه های جدید٬ آرشیو شماره های قبل٬ انواع روشهای ارتباط با مجله٬ تبلیغات٬ گریزی به سایر نشریان و ... . نسخه قبلی سایت تا حدی چنین بود.

به نظر می رسد روز به روز ازتعامل سایت مجله با گروههای نجومی کاسته می شود چرا که رسما خبری از بسیاری رویدادهای نجومی کشور (که حتی در مجله هم منتشر می شوند) نیست.

سایت مجله نجوم خالی از عنصری به نام خدمات الکترونیک است. چیزی که برای آن بازدید کننده٬ اعتبار و درآمد به همراه  دارد. اشکالات فنی و طراحی آن هم عجیب است. در این سایت وقتی روی یکی از گزینه های منوی سمت راست کلیک کنید ساختار منو تغییر می کند و گزینه انتخاب شده به بالای فهرست منوها می رود. این یک اشتباه در IA یا معماری اطلاعات است. روی گزینه مجله نجوم کلیک کنید. اکنون به طراحی صفحه دقت کنید. تمام صفحه خالیست. جز سمت چپ. اکنون روی یکی از گزینه های آرشیو امسال و یا آرشیو کامل کلیک کنید. پیغام خطا می دهد. اینها لینکهای شکسته ای هستند که بزرگترین امتیازات منفی را برای یک سایت دارد.

ولی در گزینه آخرین شماره شما با برخی تیترهای مجله و قسمتی از مطالب آنها آشنا می شوید. این یک نکته خوب برای این سایت است. بخش پرسش و پاسخ هم به نظر می رسد برای چنین سایتهائی لازم باشد که در این تارگاه نیز وجود دارد.

این سایت به شدت درگیر لینکهای شکسته است:

• بخش آموزش
• بخشهای آرشیو مجلات امسال
• بخش کل آرشیو
• بخش اعضای سایت
• بخش ارتباط با ما که Server Error Application می دهد

در کل ۵ لینک شکسته در منوی اصلی آماری مایوس کننده برای قدیمی ترین مجله ستاره شناسی فعال ایران به شمار می رود. تنها نتیجه هائی که می شود از این موضوع گرفت:

• این سایت مدیر ندارد
• نگرش روزآمد در حوزه فناوری اطلاعات در مدیریت کلان مجله وجود ندارد

زمانی این سایت خدمات اطلاعاتی گسترده ای را به دو زبان فارسی و انگلیسی ارائه می داد. امروز طراحی سایت بسیار عجولانه و کسالت آور است که در شان مجله نجوم نیست. لیکن پیشنهاد می شود:

• سایت را نه به عنوان یک چیزی که باید باشد٬ بلکه به عنوان بخشی از مجله بازبینی کنید.
• مدیریت اطلاعاتی سایت را بهبود بخشید.
• درآمد زائی را در دستور کار خود قرار دهید.
• طراحی کلی سایت را دگرگون کنید. تصاویر بالای سایت و چینش پائین آن نافرم و بی سلیقه است.
• با کمک افرادی (که می توانند همکار افتخاری باشند) تیمی را صرفا برای اداره سایت تعیین کنید. این سایت اینقدر ارزش دارد که شما برای اداره کردن آم مدیریت خاص تعیین کنید. این افراد باید دارای توانمندیهائی در حوزه فناوری اطلاعات٬ طراحی٬ تجارت الکترونیک و ... باشند. به این نکته فکر کنید که شاید در زمانی نه چندان دور ناچار باشید رسانه خود را صرفا الکترونیکی کنید. شاید به این طریق از مشکلات فزاینده خود در حوزه چاپ و توزیع بکاهید.
• با آموزش فضای همکاران خود را در مجله به سوی توسعه کاربری فناوری اطلاعات سوق دهید.
• با راه اندازی جلسات هم اندیشی و طوفان فکری سامانه خدمات الکترونیک خود را توسعه دهید.
• کاربران خود را با توسعه خدمات الکترونیکی خود به پایگاه اینترنتی بکشید.
• در صورت امکان امکان ارتباط آنلاین (مسنجر) را در مجله فعال کنید.
• به منظور توسعه چهره بین المللی خود بخش انگلیسی را مجددا فعال کنید.

به نظر می رسد مجله برای بقای حیات خود٬ نیازمند این تغییر جهت گیری باشد. در نوشتار بعدی سایت دیگری را بررسی می کنیم.

خوشحالم که بالاخره این وبلاگ را راه انداختیم و متاسفم که زودتر این کار را نکردیم. همیشه می خواستم بدانم مشکل اصلی نجوم ما چیست. اکنون نه تنها من که خیلیها فهمیدند. جماعتی که بر روی معدنی از لجن نشسته اند و گمانشان این است که بوئی که می آید رایحه دلربای موفقیت٬ اعتبار و ... است. این وبلاگ به صورت جدی وضعیت موجود را نقد کرد. بوی تعفن بلند شد. برخی را خوش نیامد. چرا؟ متن مدیریتی گذاشتیم فحاشی کردند. گفتیم به وب سایتتان بیشتر توجه کنید فحاشی کردند. گفتیم نگرشی ژرفتر به نجوم داشته باشید فحاشی کردند. همه برآشفتند. چرا؟

ما هدفمان بر هم ریختن فضا و ایجاد چنین جوی نبود. به کدام نظری پاسخ بی ادبانه دادیم که شایسته هر لات و الاتی شدیم. مقصر ما نبودیم که برخی اسطوره هایی را برای خود ساختند که به هر بادی لرزیدند. اصلا اسطوره برای چه؟ تندیسهائی از شن برای خود ساختند که به اولین موج دریا فرو ریخت. چرا چنین شد؟ دوست عزیز آقای طوافی٬ ممنون از نظرات گاه و بی گاه شما. نه به اهدافمان نرسیدیم. چون هدف اول ما شرکت در یک تعامل ملی برای خروج از وضعیت موجود و ورود به فضای دیگری بود برای دوباره زیستن. اینکه دوستانی نظیر بابک امین تفرشی، پوریا ناظمی، دکتر وصالی، صفاریان پور، دکتر منصوری، ... و خیلیهای دیگر پیشگامان عصر جدید ستاره شناسی ایران بودند به تنهائی دلیلی بر آن نمی شود که روش گذشته را به هر شکلی شده حفظ کنند. اگر حرف نوئی برای گفتن وجود ندارد. خودشان برای بقای آثار ذی قیمت تلاششان اولین منقد خود باشند و حتی فضا را برای حضور دیگران بازکنند. امروز که با زحمات گذشته ایشان٬ فضای داخلی کشور در مسیر توسعه (هر چند نیم بند) قرار گرفته است باید بازتعریفی از نیازهای جدید جامعه مطرح گردد. جامعه نجومی ایران خروجی ارزشمندی در حوزه بین المللی ندارد. چاپ چند عکس و یکی دو مقاله گزارشی خروجی به حساب نمی آید.  

ما نمی دانیم دوستانم می دانند چه چیز را تحریم کرده اند. آنها آینده خودشان را تحریم نموده اند. کاش می دانستند هر روز به پایانی بی حاصل نزدیک می شوند. و کثرت تعدادشان٬ کشور را با همه نیازش٬ به پایانی ساکن و ایستا سوق می دهد. در این گاه گروهی که مانائی را نمی پسندند جدا خواهند شد. و آنگاه بزرگان قوم باید بیاندیشند که برای پر کردن این فاصله باید چه کنند. احتمالا به همین کاری که امروز می کنند. نمی دانم آن روز٬ چند نفر به خاطرشان یقه می درند.

این وبلاگ آینه ای شد. برای همه. گناه آینه نیست که برخی چهره خویش بر نمی تابند. به هر حال حتی برای یک خواننده هم که شده تا آخر خواهیم ماند. حداقلش این است که نگارشمان بهبود می یابد. ولی به هر حال از همه ممنونیم که اینقدر برایمان ارزش قائل بودند که وقت بگذارند و برایمان نظر، فحش و ناسزا و پیام همراهی تایپ کنند. کاش کمی هم برای خودمان وقت می گذاشتیم تا جاودان بمانیم. برای همیشه.

قصدمان نشان دادن دنیای جدیدی بود با تمام وسعت و بزرگیش. لیکن گوئی برخی ترجیح می دهند در ماندگی خود بمانند و حسرت بخورند و برای جان اسمیت کف بزنند.

ببخشید در روزهای اخیر اینقدر درگیر جلسات و مسافرت کاری بوده ام که کمتر موفق به نوشتن شده ام. البته تحریمهای جهانی هواداران آبی و قرمز هم بی تاثیر نبوده. البته از تعداد خوانندگان کم نشده فقط شاگردان حضرات آقایان دیگر نظر نمی گذارند٬ می آیند می خوانند و گریه کنان می روند. فکر کنم دیگر فحش بلد نیستند. رفته اند خدمت استاد برای یادگیری مشق جدید. عجیب است برخی متمایلند در جهالت خویش جان دهند ولی تغییری در مسیر بیمار خویش ندهند.

از اینکه دیگر به جای خودشان شاگردانشان را به برنامه آسمان شب می فرستند هم احساس خوبی دارند. اینکه آقای صفاریان پور چرا ضریب هوشی بقیه را هم مثل خودش می بییند جای تعجب دارد. حتما الان مسئولان شبکه ۴ همه قبول کرده اند که برنامه آسمان شب بهبود یافته . چون قیافه ها عوض شده!!!!. این دوست مجری جدید را از دانشگاه امیرکبیر می شناسم.  پسر خوبیست ولی حیف که آدم را یاد عروسکهای خیمه شب بازی می اندازد. یک برنامه را هم پر می کنیم از آقای ناظمی و یزدانی که فلان ابر در آسمان چه بوده. و چه فیگور و احساسی که رمز گنج ناخدا اسماج گشوده شد. واقعا مسئولان سازمان فضائی برای همین کارها پول می گیرند؟. البته همان زمان که ایشان از اشتباهات سازمان در برگزاری مسابقه سایتهای فضائی دفاع کرد و زبان به تمجید پوریا و مجله گشود باید فکر اینجا را هم می کردیم. یا این آقای مسئول روابط عمومی به خاطر علاقه ای که به حضور جلوی دوربین داشت اینقدر موضوع را جدی گرفته بود. هزینه هر دقیقه برنامه سیما چقدر است که اینگونه خرج برنامه مورد علاقه کودکان و خردسالان می شود.

اتفاق جالب دیگر سوال آقای صفاریان پور درباره مسابقه ساعتهای آفتابی است. طبق معمول هیچکس جز دوستان همیشگی برنامه ای برگزار نگرده است. این پاسخ همیشگی حضرات است. حتی به دوستان گذشته خود هم رحم نمی کنند. دوستان با حذف دیگران و کوتوله نشان دادن آنها دنبال بزرگ کردن خود هستند. ولی من توصیه می کنم به جای این کارها هورمون رشد مصرف کنند. بگذریم! 

امروزه فناوری اطلاعات که اینترنت بخشی از ابزارهای آن به شمار می رود موج سومی را در زندگی کالبدی و فکری انسانها به راه انداخته است. آلوین تافلر این موج سوم را عصر اطلاعات می داند. اینترنت به عنوان یک بستر و ابزار در حوزه ICT آنقدر گسترده و جذاب هست که میلیاردها نفر را به خود جذب و میلیونها نفر را در ارتباط با یکدیگر قرار دهد. اما سهم کشور ما در این دنیای صفر و یکها به گزارش جامعه اطلاعاتی آخر است. چرا؟

اجازه دهید فقط به نجوم ایران در اینترنت بپردازم. کجائیم؟ هیچ کجا ! چرا؟ چون حرفی برای گفتن نداریم!! حرفهای اینترنتی عبارتند از سرویسهای الکترونیکی٬ آموزش الکترونیک٬ تجارت الکترونیک٬ کتابخانه های دیجیتال و ... . ما کدام را داریم؟ برای اینکه یک بررسی عینی انجام داده باشیم به بررسی تعدادی از وب سایتها و وبلاگهای نجومی کشور می پردازم.

انجمن نجوم ایران: انجمن نجوم ایران از اولین وب سایتهای نجومی ایرانی به شمار می رفت. این سایت به آدرس http://www.asi.ir به دو زبان فارسی و انگلیسی فعال است. به بخش فارسی آن مراجعه کنید تا ببینید هنوز لینک سال فیزیک ۲۰۰۵ در آن قرار دارد با یک لینک شکسته. تازه ترین اخبار آن متعلق به سال ۱۳۸۵ می باشد. تعداد حدود ۳۴۰۰۰ نفر بازدید کننده سایت نشان از اقبال اندک آن دارد. چرا؟ چون خالی از محتواست. چون پایگاهی که باید مرجع اصلی اطلاعات نجوم کشور باشد احتمالا اصلا در نگاه اعضای انجمن چایگاهی ندارد. چرا؟ این را به هزار چرای دیگر درباره انجمن اضافه کنید. آخرین اطلاعیه این انجمن مربوط به ۲۸/۱/۸۶ است که فعالیت شدید انجمن در حوزه رویدادهای نجومی را نشان می دهد. تعداد بالائی از رویدادهای علمی نجومی در سطح حرفه ای در کشور برگزار شده که در این پایگاه دیده نمی شود. امیدوارم خودی و غیر خودی تاثیری در این کار نداشته باشد. حتی فعالیتهای اعضا در آن وجود ندارد. پس چرا انجمن بین ۱۰۰۰۰ تا ۵۰۰۰ تومان حق عضویت می گیرد. به قسمت فعالیتها بروید تا شاخ دربیاورید. تماما فعالیتهای شاخه آماتوریست.

به بخش انگلیسی آن بروید. نوشته "در دست ساخت".

البته احتمالا انجمن افرادی را برای به روز رسانی سایت در اختیار ندارد. آیا حتی یک منشی تاپیست هم ندارد. یعنی حتی یک مقاله هم تولید نشده. یک عکس، یک گزارش ... . البته ظاهر سایت بد نیست. ولی پیشنهاد می کنم:

• حداقل با کمک منشی اگر هم کاری نکرده اید که خبری داشته باشد. اخبار جلسات، گزارش فعالیتهای علمی اعضاء و ... را با کمک منشی انجمن روی سایت قرار دهید.
• با استفاده از ابزارهائی که دارید منجمان و پژوهشگران کشور را به ارسال اخبار و گزارشها ترقیب کنید. شما در صفحه اول نوشته اید: انجمن نجوم ايران مؤسسه‌ای‌ غيرانتفاعی‌ است‌ که‌ به‌ منظور افزايش‌ و گسترش‌ فعاليت‌های‌ مربوط به‌ ستاره‌شناسی‌ ازجمله‌ بهبود کيفيت‌ آموزشی‌، توسعه‌ تحقيقات‌، جلب‌ همکاری‌ و ايجاد هماهنگی‌ بيشتر ميان‌ مراکز علمی‌ وفنی‌ کشور تأسيس‌ شده است. پس همین کار را خیلی آسانتر بر روی سایت خود آغاز کنید.
• بخش انگلیسی را فعال کنید. شما باید مجرای اصلی مدیریت رویدادهای ستاره شناسی کشور باشید.

 شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران: این سایت http://www.asiac.ir به نظر می داند چه می خواهد. شاید جوانی و فکر خلاق باعث پیشی گرفتن شاخه آماتوری از انجمن نجوم ایران در زمینه سایت اینترنتی شده باشد. ولی چون این سایت را آقای رحیمی طراحی کرده خیلی شبیه پارس اسکای است. که هر دو به دلیل ضعف طراحی تیم فنی شرکت فانوس نه تنها جلوه ای بصری ندارد. بلکه دارای مشکلات عدیده فنی در سطح کد نویسی است که گاه و بی گاه بروز می کند. این سایت دارای تیمی است که آخرین اخبار و برنامه های شاخه را منتقل می کنند و گاهی فعالیتهای جالبی را نیز در حوزه آموزش انجام می دهند. ولی در اغلب اوقات یک سایت خبری است. شاید دلیل آن فقدان یک برنامه ریز وب سایت است که به آن سامان دهد و از طرفی برای رفع برخی مشکلات نجوم آماتوری و جذب منابع فکری جدید به راهکارهائی الکترونیکی بیاندیشد. سایت خیلی کند است که به دلیل استفاده از کدهای مشابه پارس اسکای - با همان ایرادات فنی - می باشد. معرفی برنامه های آینده ایده جالبیست که در سمت چپ سایت دیده می شود. لیکن ایراد بزرگ این سایت فعال نبودن بخش زبان انگلیسی در آن است. لینکهای شکسته زیادی هم در سایت وجود دارد. برای نمونه بر روی گزینه پرسش و پاسخ در منوی سمت راست کلیک کنید. در کل این پایگاه اینترنتی می تواند یک خروجی نسبتا قابل قبول برای ارگان ملی نجوم آماتوری باشد لیکن پیشنهاد می کنم:

• بخش انگلیسی را فعال کنید.
• بخشی را برای معرفی مراکز نجوم آماتوری مورد تایید شاخه در نظر بگیرید. تا داشته های نجوم آماتوری کشور بهتر مشخص شوند. یا به عبارت دیگر بخش "گروهها و مراکز نجومی" را در منوی سمت راست راه بیاندازید.
• طراحی بالای سایت (Header) را تغییر دهید.
• هر چه سریعتر به مهندسی اطلاعاتی سایت سامان دهید.
• سرویسهای الکترونیکی جدید نظیر آموزش، بخش دریافت سوالات و گزارشات مردمی را راه اندازی کنید.
• لینکهای شکسته را حذف یا اصلاح کنید.
• بخشی را برای ارسال اخبار گروهها در نظر بگیرید. اخبار را پس از دریافت پالایش کنید و روی صفحه بفرستید. به هر حال فعالیتهای قابل ارائه سایر گروهها می تواند به عنوان بخشی از خروجی شاخه به حساب آید.

مطلب را در همین جا خاتمه می دهم تا در متن بعدی به بررسی سایر سایتها بپردازیم.

۳۱ خرداد جشنواره ساعتهای آفتابی برگزار می شود. سال گذشته که خیلیها آمدند. با طرحهایی که گاه جالب بودند و گاه خنده آور!

خیلیها وقتی این طرحها را می دیدند نیششان باز می شد. حتی برخی اعضای شاخه!؟!؟!؟! آقای دکتری به من گفت: ما را دعوت کرده اند که این مسخره بازیها تماشا کنیم. پدری به دخترش نهیب می زد که اینقدر از من پول گرفتی برای ساختن اسباب بازی.

فکر می کنم بابک امین تفرشی ایده اولیه این برنامه را مطرح کرده بود. شاخه هم خوب این برنامه را برگزار کرد ولی ... به نظر می رسید اعضای شاخه به چند سوال پاسخ نداده بودند و یا اگر هم داده بودند خروجی اش ملموس نبود :

• هدف اصلی ما از برگزاری این برنامه دقیقا چیست؟
• آیا قصدمان ترویج علم است٬ جذب ایده هاست٬ تشویق ایده پردازان است یا ...
• در راستای کدام چشم انداز این برنامه برگزار می شود؟
• برنامه بعدی من برای منتخبان برنامه چیست؟
• ایده های خوب چه سرنوشتی دارند؟
• ...

اینها سوالات اساسی هستند که در هر جشنواره ایده ای اهمیت دارند. ولی به این شرط که برگزار کنندگان قبول کنند که این واقعا یک جشنواره ایده است. در این صورت حتی طرحهای به ظاهر مسخره شکلی متفاوت به خود می گیرند.  یادم می آید در مسابقه مخترعان ۲۰۰۴ ژاپن با دو نفر از دوستان در سالن بخش دانش آموزی مشغول بازدید طرحها بودیم. به طرحی از دو دانش آموز نوجوان کره ای برخوردیم. خیلی ساده وقتی جوجه ها یک نخ را با نوکشان می کشیدند تعدادی دانه جلویشان می ریخت. ما از این طرح به شدت خنده مان گرفت. مربی این دانش آموزان وقتی رفتار ما را دید خیلی آرام برای ما توضیح داد که این دانش آموزان مورد حمایت قرار گرفته و با هزینه دولت به اینجا آمده اند. چون امروزه برای ما روشن شده که رشد همین ایده های گاه ساده سرانجام روزی درهای فناوریهای پیشرفته را به روی ما خواهد گشود. چون ما اینها را کشف می کنیم٬ پرورش می دهیم و برای هر قدم آن برنامه ای داریم.

آیا شاخه آماتوری یا هر برگزار کننده دیگری چنین برنامه ای دارد. اگر دارند باید اطلاع رسانی کند. اجازه بدهند صاحبان نظر و اندیشه برنامه آنها را پالایش کنند. احتیاجی هم به مخارج آنچنانی نیست. گروهها و مراکز نباید صرفا به دلیل پر کردن رزومه کاری٬ رقابتهای بی نتیجه و هزار موضوع مگوی دیگر اقدام به برگزاری چنین برنامه مهمی بکنند. مردم بازیچه دست اندیشه های ابلهانه ما نیستند. خصوصا آنجا که به ایده های آنان باز می گردد و امید آنان به برنامه های ماست.

بهتر است مراکز برگزار کننده در وب سایتهای خود به معرفی طرحهای منتخب بپردازند. سایت آسمان شب هم بد نیست به عنوان بزرگترین پایگاه اینترنتی خبری نجومی کشور٬ خبر رسانی مناسب از تمامی مراکز برگزار کننده (رفیق بازی ممنوع) را در دستور کار خود قرار دهد.

از طرفی در داوری آثار علاوه بر ظاهر به معنی و ایده مستتر در آن نیز دقت گردد. نقش خانواده هم در صورت امکان پررنگ تر شود. مطالعات آماری مستقیم من و دوستانم نشان می دهد همراهی اعضای خانواده علاوه بر ارتقاء زمینه های موفقیت برنامه باعث تمایل بیشتر شرکت کنندگان برای حضور موثرتر می باشد. از طرفی تعالی اعتماد عمومی را نیز به همراه خواهد داشت.

اما تبعیض میان تهرانی و شهرستانی سال گذشته کمی جلوه می کرد. لذا مهمان نوازی را فراموش نکنید.

افراد و گروههای شرکت کننده هم بدانند که از این فرصتها کمتر نصیبشان می شود. اطلاعات کامل علمی درباره طرحشان داشته باشند. انتقادها و نظرها را با سعه صدر بشنوند و در بهبود طرحشان به کار گیرند. از سایر طرحها بازدید کنید و از ایده های دیگران چیز یاد بگیرید. با صاحبان ایده ها صحبت کنید و اگر ارزش دارد در صورت امکان یک کانال ارتباطی (خصوصا ایمیل) ایجاد کنید. البته مسئولان برگزاری باید جلوی حضور افرادی را که هر نحو به تمسخر طرحها می پردازند را بگیرند.

اما یک پیشنهاد برای دوره بعدی به شاخه آماتوری: مسابقه را مرحله ای کنید. استانی و کشوری. شاید اگر شاخه آماتوری یک پایگاه را در هر استان انتخاب کند٬ تا مسابقه در گام اول در خود استانها برگزار شود مسابقه از لحاظ کمی و کیفی ارتقاء یابد و طرحها قبل از حضور در پایتخت یک بار خود را در صحن عمومی بیازمایند.

مجددا یادآوری می کنم به دوستانی که مکرر در بخش نظرات وبلاگ نجوم را فاقد ارزش نقد می شمارند. این علم یک ابزار استراتژیک برای بسیاری از اهداف ملی و بین المللی به شمار می رود. ضمنا از به اطلاع می رسانم نظراتی که از الفاظ رکیک و موضوعات غیر مرتبط با موضوع وبلاگ در آنها استفاده شود حذف خواهند شد.

سالها پیش وقتی شنیدیم طرح رصدخانه ملی در هیات دولت تصویب شده آنقدر شاد شدیم که یادمان رفت چه کسی می خواهد آن را اجرا کند. و چون این نکته را فراموش کردیم این طرح هم به باد فنا رفت. نفوذ دکتر منصوری و خیلیهای دیگر در پذیرش این طرح از سوی دولت خاتمی مشهود بود ولی ...

روزها گذشت و خبری نشد. فقط جلسه پشت جلسه با حضور خیلیها (از جمله مشاوران خارجی) و انعکاس آن در مجله نجوم. حضور دائم مدیر شرکت زروان در جلسات نشان از آن داشت که احتمالا ورود و پشتیبانی رصدخانه بر عهده این شرکت است. البته معلوم نبود چرا این شرکت؟

بعد از آن اخبار درباره تشکیل تیمهائی که پروژه مکان یابی رصدخانه را انجام می دهند و اینکه اکنون ۴ نقطه کشور برای این کار کاندیدا شده اند. و دیگر تمام ...

ماهها گذشت تا سرانجام پای حرف یکی از اعضای اصلی تیم مکان یابی در تهران نشسته بودم. تصاویر و فیلمهائی را نشان داد که باید می دیدید تا ادامه حرف مرا بفهمید.

در تمام ماههائی که تیمهای رصدی در کویر و کوهستان٬ در گرما و سرما حتی گاهی با گرسنگی و تشنگی و نیز سرمازدگی و ... دست و پنجه نرم می کرده اند حتی کوچکترین حمایتی از اطرف انجمن نجوم ایران در اختیارشان قرار نمی گرفته است. این فرد که در استانهای زیادی ماههای متوالی را سپری نموده بود شرح می داد که این افراد بدون دریافت هیچگونه حقوقی با تمام وجود کار می کرده اند و در این مدت حتی یکی از اعضای انجمن نجوم ایران را ندیده اند. حمله گرگها در شب برفی کوهستان و ... بدون آب و برق حدیثی بود که مو بر تنتان راست می کرد.

من از وی سوال کردم که پس همین امکانات محدود را چگونه از استانداری استانها می گرفتید و ادامه داد تنها با یک معرفی نامه ساده و بعد باید خودمان اینقدر پیگیری می کردیم تا ماشین و امکانات بگیریم. وقتی تصاویر محل اقامتشان را دیدم یاد سرخ پوستهای آمریکا و سیاه پوستان آفریقا و خانه ها و چادرهای خشت و گلی افتادم

آیا به راستی انجمن نجوم ایران سرپرست ساخت رصدخانه ملی است؟ آیا برای طرح تصویب شده در هیات دولت بودجه ای هم اختصاص یافته؟ اگر نه مسئول پیگری آن کدام مرجع بوده؟ و اگر بودجه ای دریافت نکرده به چه عنوان از علاقه این نیروهای داوطلب سوء استفاده نموده؟ اگر هم بودجه دریافت کرده پول آن کجا رفته؟ چرا هیچ اطلاع رسانی درباره وضعیت فعلی رصدخانه صورت نمی گیرد؟

به نظر می رسد پس از تغییر دولت و تغییر منصب آقای دکتر منصوری تمایل چندانی برای پیگیری پرونده رصدخانه ملی وجود ندارد. چرا؟ آیا طرح ملی نبود؟ آیا قصد از مطرح نمودن آن تنها تلاش برای بهبود چهره انجمنی بود که معلوم نیست چه می کند؟ یا تلاش نافرجام مردی بود که کسی پی گیری نکرد؟ آیا رصدخانه ملی قربانی اختلافات داخلی اعضای سابق و فعلی انجمن شد؟ آیا اعضای فعلی توانائی و نفوذ لازم برای ادامه طرح را ندارند؟

دوست دیگری در خراسان که او هم عضو تیم بوده است از خراب شدن اتومبیل در بیابان و پیاده روی چندین کیلومتری در کویر می گوید. او هم در طول مدت فعالیت حتی اسمی از انجمن نجوم ایران نشنیده است.

اما مجله نجوم و برنامه آسمان شب حتی اسمی هم از این همه مشکل نمی آورند. چرا؟

چون:

• دکتر منصوری قبلا رئیس مجله و اکنون از حامیان اصلی آن به شمار می رود.
• دکتر وصالی اکنون مدیر مسئول مجله است
• دکتر نصیری (رئیس وقت انجمن) زمانی عضو شورای مشاوران مجله و از حامیان اصلی شاخه آماتوری به شمار می رود.
• مدیر زروان زمانی حامی مالی اصلی مجله بوده است
• دکتر کیاست پور مدتی است بازنشسته شده
• ...

و همه اینها عقبه برنامه آسمان شب هستند که ...

لذا چند سوال جدی مطرح است:

• وضعیت فعلی رصدخانه ملی چیست؟
• مسئولان پروژه (اجرائی٬ علمی٬ عملیاتی٬ پیمانکار و ...)
• برنامه عملیاتی رصدخانه چیست؟
• مسئول پروژه چه فرد یا سازمانی است؟
• چه نوع ابزاری برای رصدخانه در نظر گرفته شده و چرا؟
• پس از پایان پروژه رصدخانه چگونه اداره میشود؟

کشورهای همجوار از جمله عراق و ترکیه از سالها پیش صاحب رصدخانه ملی بودند. پس ما چرا؟

پنجشنبه شب شبکه چهار سیما در برنامه سیمای ۴ اقدام به نقد برنامه آسمان شب نمود. این برنامه که با حضور میرفخرائی (برنامه ساز علمی با سابقه) و سیاوش صفاریان پور (برنامه آسمان شب) برگزار شد با استفاده از نظرات بینندگان و نیز بهره گیری از کارشناسان برجسته کشور این برنامه پر بیننده را به نقد کشید.

نظرات کارشناسان حول مباحث زیر می گشت:

• برنامه از گروه معدودی از کارشناسان بهر می برد و عده بسیاری از این دایره دور هستند. البته مدتها قبل سایت خبری آسمان پارس هم این نکته را یادآوری کرده بود که با پاسخ تمسخر آمیز مجری برنامه رویرو شد..
• مباحث نجوم حرفه ای چندان در این برنامه مورد توجه قرار نمی گیرد و برنامه صرفا آماتوریست.
• به دلیل حضور یک گروه خاص (یا به تعبیر میرفخرائی: صفاریان پورها) محتوای برنامه رشد خاصی نداشته است.
• توجه به خواست و نظرات بینندگان ضعیف است.
• برنامه از وارد شدن به مباحثی نظیر معرفی کتب٬ مقالات و پروژه های داخلی و جهانی خودداری می کند.
• مجری برنامه دارای ریتم ثابت و یکنواخت در طول تمام قسمتهای برنامه بوده است.

در مقابل صفاریان پور با پناه بردن به برنامه هائی نظیر ستاره شناسی شبکه BBC و مجری آن پاتریک مور و نیز تعداد بالای بینندگان برنامه سعی در توجیه مشکلات نمود. البته نقش میرفخرائی که با تجربه بالای خود گاهی به میخ و گاهی به نعل می زد در این برنامه جالب توجه بود. وی به عنوان یک پیشکسوت عالیرتبه در صدا و سیما زبان دو سوی بحث را به نحو قابل لمسی ترجمه می نمود.

شاید اگر گروهی از بینندگان (نظیر شادبانو٬ محسن و خسروی) امکان تماس با این برنامه نقادانه را داشتند آن را به باد فحش و ناسزا می گرفتند٬ یکی غش می کرد و دیگری سینه جلو می داد و آن یکی هم می گفت همتون یه آدمای بی شعور به تمام معنائین.

مشکل اصلی برنامه آسمان شب دوری از حیطه نقد جدی در طول سالهای گذشته بوده است. البته در یکی از سالگردهای برنامه یکی از کارشناسان (مجری فعلی برنامه شما و سیما) ایده استفاده از سایر کارشناسان کشور را مطرح نمود که پس از آن برای همیشه از فهرست مدعوین برنامه حذف شد. جوان بودن دست اندرکاران برنامه به صورت همزمان نقطه قوت و ضعف آن به شمار می رود. شور و نشاط جوانی به همراه تلاش در کنار تعصب به استفاده از یک گروه خاص و عدم استفاده از تجربیات دیگران ترکیبی ناخوشایند را در این برنامه به وجود آورده است.

البته راه اندازی چنین برنامه ای در سیمای جمهوری اسلامی کار مشکلی بوده که صفاریان پور از عهده آن برآمده و برنامه را برای حدود ۶ سال ادامه داده است. این نکته نیز قابل تامل است که تعداد بالای بینندگان بیش از آنکه از هنر مجری و تهیه کننده باشد از فقدان چنین برنامه ای در طول سالهای گذشته و نیاز مخاطبان بر آمده است.

برگزاری چنین نقدی آن هم به این شکل تند و تیز احتمالا نشان از افت محبوبیت برنامه در نظر سنجی های فنی و مخاطبی سیما دارد. کارشناسان این برنامه رئیس انجمن نجوم٬ رئیس مرکز علوم و ستاره شناسی تهران و ... بودند که هر کدام بخشی از سابقه و بدنه ستاره شناسی کشور به شمار می روند.

در پایان برنامه در میان تلاش مجری آسمان شب برای توجیه مشکلات (که آن هم از بی تجربگی وی در حوزه نظریه پردازی برنامه های علمی نشات می گیرد) مجری برنامه سیمای ۴ با این جمله برنامه را به پایان برد: البته صحبتهای آقای صفاریان پور به مفهوم این است که ایشان به مردم قول بهبود کیفی برنامه را می دهند.

با وجود آنکه می دانم این گونه نقدها تاثیری بر کیفیت برنامه آسمان شب نخواهد داشت مطالبی را عرض می کنم:

• برنامه آسمان شب نیازمند یک کمیته راهبردی قوی تر از برترین نظریه پردازان نجومی کشور در حوزه های پژوهش٬ مدیریت٬ رصد٬ تکنولوژی و برنامه سازیست که در دو قسمت آماتوری و حرفه ای دارای توانمندی ایده پردازی باشند. این کمیته با وجود نگاه ملی نباید از لحاظ تعداد بسیار بزرگ باشد. هر کدام از اعضای این کمیته باید مسئولیت یک شاخه برنامه را به عهده گیرند.
• در پشت این تیم یک اتاق فکر و هم اندیشی برای طوفان ذهنی و بانک ایده مورد نیاز است. مسئولیت هر شاخه چنان که گفتیم بر عهده یکی از اعضای کمیته است. این فرد با گروهها٬ افراد و مراکز فعال (با عملکرد قابل قبول) در سطح کشور برای گردآوری و تحلیل نظرات و ایده ها در تعامل خواهد بود.
• تعامل داخلی اعضای کمیته و تعامل هر عضو با اعضای شاخه خود به مفهوم جلسات مکرر و تماسهای دائم تلفنی نیست. ابزارهای فناوری اطلاعات نظیر پست الکترونیک٬ چت و ... بسیار راهگشا خواهند بود.
• برای گردآوری نظرات فنی سایر مخاطبان در سایت صدا و سیما یک بخش نظر سنجی برای این برنامه طراحی شود (البته در صورتی که نیست). یک صفحه اختصاصی هم در سایت صدا و سیما باشد که برنامه های بعدی برنامه معرفی شود و برنامه های گذشته مورد ارزیابی قرار گیرد. چنانچه قوانین سیما اجازه می دهد بخشی برای ثبت اختیاری ایمیل مخاطبان طراحی شود تا تهیه کنندگان برنامه با ارسال عناوینبر نامه ها و خبرنامه های الکترونیکی مخاطبان را به تعامل بیشتر با برنامه ترغیب کنند.
• تهیه کننده و کارگردان برنامه به عنوان دو عضو کمیته تنها مجری سیاستهای کمیته باشد. البته این دو بزرگوار موظف به استفاده از بهترین جلوه های ممکن فنی برای عملیاتی نمودن سیاستها به بهترین و جذابترین شکل هستند.
• لازم به تذکر است کمیته راهبردی خود باید شدیدا زیر تیغ نقد سیما و منتقدان باشدو همچنین اعضای آن از یک طیف فکری خاص (دوستان) نباشند.
• فضای اجرای برنامه صرفا داخل استودیو نباشد.
• مجری ثابت بماند ولی کمی هنرمندتر باشد.
• تماسهای تلفنی و تصوری با سایر گروهها از سایر شهرها و داخل و خارج کشور انجام گیرد.
• نجوم در سایر شهرها مورد نقد و بررسی قرار گیرد.
• برنامه جز یک اجرای تلوزیونی دارای خروجی های متعدد دیگری هم باشد. نظیر مقاله و ...
• با جذب اسپانسر کیفیت اجرای فنی ارتقاء یابد.
• و نکته آخر اینکه تهیه کنندگان برنامه بدانند این برنامه متعلق به همه مردم ایران است.

امیدوارم در هر حال با نتیجه ای که همه ما از گذشته می گیریم کیفیت برنامه آسمان شب به عنوان یک سرمایه ملی به نحو مناسبی ارتقاء یابد و ما برای سالها شاهد اجرای آن باشیم.

• مباحث فرهنگی و اجتماعی
• مباحث تبلیغاتی
• مباحث مالی

اینها کاملا توجیه پذیر است. حمایت رسانه ای هم برای توسعه این حرکت بسیار لازم است. وقتی مسابقه قوی ترین مردان یا زیباترین سبیلها و ... در جهان با آن حجم تبلیغاتی بالا برگزار می شود٬ دست و پنجه نرم کردن ستاره شناسان نخبه آماتور جای خاص خود را دارد. این تا جائی خوب است که ابزارهای مشروعی برای این کار مورد استفاده قرار گیرد. از طرفی از اعتماد رصدگران سوء استفاده نشود و رسانه ملی هم به واسطه روابط غیر متعارف چند نفر ملک موروثی تلقی نگردد.

برنامه آسمان شب را که به گزارش ماراتن مسیه اختصاص داشت مشاهده کردم. در این برنامه مطالب زیر را متوجه نشدم.

• ارتباط برندگان را با نظر آقای امین تفرشی
• ارتباط آقای امین تفرشی مجله نجوم با فروشگاه آسمان شب (متعلق به برادر آقای امین تفرشی) 
• ارتباط برنامه آسمان شب (آقای صفاریان پور) با فروشگاه آسمان شب.
• ارتباط شاخه آماتوری با همه اینها
• رابطه اسم چنین ماراتن مسیه ای با ایران

البته ارتباط همه اینها را به هم در حلقه هائی از افرادی که در همه اینها مشترکند به راحتی می شود دید. نمی دانم چه شد که با استقرار یک عده مشخص ثابت در مجله٬ شاخه آماتوری٬ برنامه آسمان شب و ... دوستان به این نتیجه رسیدند که می شود از اموال ملی٬ موقعیت ملی و رسانه ملی برای استفاده اختصاصی بهره برد. البته اینقدر از این دست اعمال از این دوستان دیده ایم که دیگر برایمان عادی شده. امیدمان در شاخه آماتوری به افرادی نظیر مدیر انجمن نجوم سعادت شهر بود که شواهد نشان داد دوستان تهران با دادن چهار مقام در ماراتن٬ یک کرسی در شاخه و یک مصاحبه تلوزیونی ایشان را هم به حاشیه راندند.

ماحصل بحث اینکه همه چیز به همه چیز ربط دارد. حلقه کوچکی از متنفذین ستاره شناسی ایران بر پایه اعتبار و سابقه ای که دارند تقریبا تمام فضای اطلاع رسانی٬ تبلیغاتی کشور را آنهم با کمک رسانه ملی و سازمانهای کشوری به خود اختصاص داده اند و انحصار زیاد به صورت خودکار انحرافاتی این چنینی را به بار می آورد. آقای صفاریان پور هم خودش را خسته می کند. اسم برنامه را بگذارد مجله نجوم کسی دیگر اعتراضی ندارد. یا دیگر نام ماراتن را به نام ایران نگذارند مثلا آن را ماراتن دوستان بابک بنامند. برای دوستانی هم که از فروشگاه برادر آقای امین تفرشی ابزار می خرند امتیاز خاص در نظر بگیرند. یک تابلوی تبلیغاتی هم بزنند وسط برنامه آسمان شب.

شاید هم تیمی آقای امین تفرشی در سفر به قطب جنوب و یا آقای دکتر نوروزی که مدتهاست به همکاری خود با این عده به صورت کامل یا نسبی خاتمه داده اند حرفهای بیشتری برای گفتن داشته باشند.

نقد را برنمی تابید؟ صبر پیشه نمی کنید؟ گنجینه های ادب درون را برون می ریزید! پرده از چهره خود فرو می کشید! اگر نوع نگاهتان را از کس دیگری می دیدید او را متهم به هزار اتهام استبداد و تحجر می کردید. آری باید بپذیرید که دیگر کار به انجام رسیده است. به خودتان حق می دهید که به آسمان و ریسمان انتقاد کنید ولی تیغ تیز انتقاد را برای خودتان حرام می دانید.

اینها واژگان زیبای متعارف برخیست خطاب به کسی که تنها در ۴ مطلب پرسیده چرا؟ آنگاه آنها اینگونه به هیجان آمده اند و فریاد که: یکی سرمستی شبانه را بر هم زده. یک احمق٬ یک جویای نام و مقام٬ و هزار کلمه بی شرمانه که تنها لایق زبان گمراه آنهاست. (به نظرات متن قبلی نگاهی بیاندازید)

به مطالب وبلاگ کویر تا کویر آقای خسروی سری بزنید. البته ایشان هم کم به ما لطف نکرده اند ولی حداقل تربیت و شان خویش را حراج ننموده اند. از ایشان به خاطر وقتی که برای ما گذاشتند سپاسگزارم.

ما در دورانی که اندک اندک حیاتمان رو به افول می رود بی رحمانه شلاق انتقاد را بالا می بریم. چرا که فردا که آفتاب دمید تنها درختهای حرس شده بیدار می شوند. درختهای هم آغوش کِرم٬ صبحگاه میزبان اره و تیشه جنگلبانند. پرنده های فردا به دنبال آشیانه اند. آنگاه شما با حیای نداشته و زبان آلوده و فکر پلید چگونه لانه ای برایشان خواهید ساخت.

از کدام شب آرام صحبت می کنید. شب آبستن است تا چه زاید سحر!! فریاد شما درد زایمان نسل جدیدی است که ارابه اش از روی آنها که در جاده پیشرف سرمست و مدهوش خفته اند خواهد گذشت. یا دوباره متولد شوید یا سوار شوید و یا چرخ ارابه را پذیرا باشید.

نجوم امروز دیگر تنها یک علم نیست بلکه یک ابزار استراتژیک برای توسعه دانش تمدنی در درون و برون مرزهاست. ماراتن مسیه٬ رصد خیابانی٬ شب یوری٬ روز نجوم٬ همه را به وام گرفته ایم از هزار گوشه عالم. نام٬ شیوه اجرا و فرهنگ را هم عینا وارد کردیم. اما از ما کجا فرهنگی هست و نامی. کجا شبی را به نام ما رصد می کنند. بنشینید و به خود ببالید. شما نام یک تلسکوپ ساز  سپید موی را در ایالات متحده بهتر از فلان خبره عکاسی و رصدگر برتر کشورتان می شناسید. تقصیر شما نیست. تا مستور خودتان بودید آن غریبه های باهوش از این ابزار استراتژیک بهره بردند تا شما شب آنها را برگزار کنید. به بزرگی خودتان ببالید. بله موفقیتهای بزرگی توسط بسیاری به دست آمده که اگر نبود من و شما اینچنین به رشد فکری نمی رسیدیم که بنشینیم و جامعه ستاره شناسی را به نقد بکشیم.

به تهرانی بودنتان٬ به شهرستانی بودنتان ببالید. کجاست ایرانی بودنتان؟ به جای گفتن لات و الات و فحاشی آنچنانی و الفاظ چاله میدانی٬ زبانتان و افکارتان را تطهیر کنید و همین امروز از خودتان به شدیدترین شکل ممکن انتقاد کنید.

دوستانی که می خواهند من صلاحیت مطالب مدیریتی را با معرفی خودم اثبات کنم بی سوادی خودشان را به رخ می کشند. لای هر کتاب معتبر مدیریتی را که باز کنید این مطالب را با هزار و یک نمونه موفق خواهید دید. پس با به سخره گرفتن مطالب مدیریتی وبلاگ٬ خودتان را تحقیر نکنید.

اگر هم گمان بعضی بر این است با این تنشها من و دوستانم پایی عقب می گذاریم همانند همه دوران زندگیشان در اشتباهند. برای دوران جدید باید آماده شد. این ابزار جدید افکار جدید و تحول دوباره را می طلبد. داشتن یک مجله و به انحصار گرفتن برنامه تلوزیونی و ژستهای آنچنانی آینده ای را برای ستاره شناسی ایران ترسیم نخواهند نمود. باز هم تاکید می کنم که شما به جای این همه بلوا کافیست بگوئید کمک.

وقتی علیرضا بوژ مهرانی مدیریت مرکز نجوم ادیب را به دست گرفت این مرکز بخشی از یک فرهنگسرا بود در یک جای نه چندان مناسب شهر بدون هیچ ابزار مناسب. نوع مدیریت آقای مهرانی مبتنی بر روشهای زیر بود:

• تعامل و ارتباط سازی با مدیران ارشد شهری برای جذب امکانات
• جذب و نگهداری نخبگان برای جلب اعتبار و سرمایه علمی و فکری
• ریسک پذیری بالا در برنامه ریزی
• داشتن یک استبداد خاص همراه با یک چهره جدی برای به انجام رساندن برنامه ها
• برقراری ارتباط با گروههای بین المللی
• جلب مشاوره های دانشگاهی
• خودآموزی مکرر

مجموعه این عوامل باعث شد تا با وجود برخی اشتباهات واضح (خصوصا در زمینه ارتباطات ملی) مرکز ادیب در زمان پایان مدیریت ایشان صاحب یک ساختمان در بهترین جای شهر و در کنار خانه ریاضیات باشد همچنین چندین تلسکوپ٬ اتاق رایانه٬ کتابخانه٬ اعتبار ملی و بین المللی٬ نام مشهور در میان شهروندان٬ کلاسهای منظم آموزشی٬ چندین هزار عضو و ...

مهمتر از همه مردی که در زمان شروع کار هیچ سواد نجومی زیادی نداشت در پایان یکی از معتبرترین رصدگران هلال در ایران و جهان به شمار می رفت. آقای مهرانی ناگهانی رفت. تکروی ذاتی وی که زمانی عامل موفقیت وی بود باعث شد تا هیچ جایگزین مناسبی برای وی وجود نداشته باشد. در تمام دوران حضور ایشان همکارانشان صرفا وظیفه اجرای برنامه های آقای مهرانی را بر عهده داشتند و لذا پس از خروج ایشان از صحنه مدیریت مرکز به یکباره از کار افتاد. این بزرگترین اشتباه استراتژیک مهرانی بود. یا شاید تدبیر وی برای کنترل مرکز پس از دوران مدیریتش بود.

سید رضا منجمی که سالها به عنوان عضو و معاون در مرکز فعالیت کرده بود به عنوان رئیس مرکز انتخاب شد تا نازلترین دوران در مرکز ادیب آغاز شود.

تمام نقاط قوت آقای مهرانی در واقع نقاط ضعف منجمی بودند. به جز چهره سیاسی مهرانی که منجمی به جای آن نوعی از سادگی را در خود داشت. به ساختار مرکز که نگاهی بیاندازید خواهید دید که دیگر خبری از نظم٬ نگرش توسعه ای٬ جذب و حفظ نخبگان و ... وجود ندارد. حتی رئیس مرکز به عنوان رکن اصلی تمایل چندانی به ارتقاء سطح علمی خود در حوزه مدیریت و ستاره شناسی ندارد.

بی نظمی و بی توجهی آقای منجمی به همراه بی خیالی مفرطی که در تمام فعالیتهای وی موج می زند عموما اعضای مرکز را تا مرز تمایل به ترک مرکز پیش می برد. تا کنون بارها مدیران شهرداری برای تغییر وی تصمیماتی را اتخاذ نموده اند که با حمایت شخص آقای مهرانی به عنوان کارمند قدیمی و با نفوذ شهرداری راه به جائی نبرده است.

باشگاه نجوم اصفهان جلوه تمام نمائی از ضعف مدیریت منجمی به شمار می رود. بی نظمی در اجرای برنامه٬ ارزش ننهادن به احترام دیگران به همراه رفتارهای عجیب در طول باشگاه تصاویری غریبی را از مدیر یکی از بزرگترین مراکز آموزشی کشور و خاورمیانه ترسیم می کند. که همکارانش را در اغلب موارد گیج و عصبی می کند. مساله اینجاست که شخص آقای منجمی حتی در سازمان فرهنگی - تفریحی شهرداری از اعتبار و احترام اندکی برخوردار باشد و در مقایسه با شهرهائی نظیر ساری و سعادت شهر که مدیر مرکز نجوم رسما از حمایت بالائی برخوردار است٬ عملا دارای جایگاه خاصی نباشد.

افراد دارای تحصیلات بالا رسما از مرکز خارج شده اند و عدم قبولی در رشته های مناسب دانشگاهی در میان اعضای موجود به شدت رخ می نماید. تبادلات علمی با گروههای علمی داخل و خارج کشور تقریبا پایان یافته است. مهمانانی هم که گاه و بی گاه به مرکز می آیند با هماهنگی های داوطلبانه برخی اعضا و پس از جلب موافقت آقای منجمی (که به سختی مطلب را درک می کند) انجام می شود.

در چنین فضایی مشاورانی اطراف ایشان را گرفته اند که خود یا تحصیلات بالائی ندارند (بر خلاف دوران قبل) و یا به دنبال انجام اهداف شخصی خود می گردند. جالب اینجاست که برخی اعضا در داخل مرکز برای خود تیمهای غیر رسمی تشکیل می دهند و به نام و اعتبار مرکز اقدام به برگزاری اردو و برنامه می کنند. واکنش منجمی در مقابل همه اینها تنها سکوت است. چرا که به مرور زمان این افراد جزء پایه های مدیریت وی به حساب می آیند و تقابل با آنها عملا ممکن نیست.

وی حتی با وجود مخارج زیادی که برای باشگاه نجوم صورت می گیرد کوچکترین تلاشی برای جذب برنامه  و برنامه ریز نمی نماید. ضعف عملکرد مدیریتی وی در پایان سال ۱۳۸۴ تا حدی بود که آقای کمیلی (که در طول ۹ ماه باشگاه نجوم اصفهان را به اوج شکوه خود رساند)٬ مسئولیت باشگاه را به نحو ناراحت کننده ای رها کند.

در فهرست باشگاههای اصفهان عموما اسامی تکراری و موضوعات فاقد اهمیتی بسیار به چشم می خورد و خبری هم صاحبان علم و فن نیست. تمایلی هم برای شکل گیری چنین همکاریهائی وجود ندارد.

تاثیر پذیری آقای منجمی از افرادی نظیر م.ر و ع.ت مثال زدنی و جالب توجه است. اینها تنها مشاوران یک مدیر هستند که یکی تحصیلات آکادمیک و تخصص علمی ندارد و دیگری هم رشته غیر مرتبط دارد و تنها بر اساس تجربه فعالیت می کند.

جالب اینجاست که منجمی در دوران عضویت خود در هیات مدیره انجمن اختروش ایران همه به دلیل همین ضعفها کنار گذاشته شده است. بی بند و باری و بی نظمی مدیریتی و فهم کند مسائل اینجا هم دلیل اصلی به شمار می رفت.

نکته سخت درباره مدیر مرکز ادیب زحمت زیاد برای ترغیب وی به یک کار کوچک است که افراد بسیاری را به حاشیه رانده که ایشان اهمیت چندانی هم برای نظرات سایر اعضاء قائل نیست. خوشبختی رئیس مرکز در افراد علاقه مندی نظیر علیرضا رحیمی٬ علیدوستی٬ مرادی٬ احمد زاده و ... است که با وجود تمام ناملایمات همچنان ادامه می دهند.

البته آقای مهرانی باید به این سوال پاسخگو باشد که چگونه با حمایت از مردی که توان اداره کردن یک رصد شبانه را هم ندارد مرکزی را که خود با هزار زحمت به اوج رسانده به یک مرکز معمولی و در حال انقراض تبدیل کرده است. آیا تنها دلیل وی نگرانی از روی کار آمدن فردیست که مستقل از ایشان بتواند مرکز را اداره کند؟

در پایان با وجود گزارشها و پیامهای زیادی که از جانب دوستان و اعضای مراکز مختلف رسیده است به همین بسنده می کنم و از تمام دوستانی که در طول ماه گذشته مرا در تهیه این متن یاری نمودند سپاسگزارم.

ایلیا: وبلاگ بامزه ای دارید، با این حساب شما مقوله ای جدید در جدل را به بازار آورده اید. علتش نیز ساده است و آن این است که ابزاری بیش از انتقال ژنتیکیتان در دست دارید و هنوز فرهنگتان با درست نوشتن و روش صحیح انتقاد آشنا نیست.احساسم این است ارزشی بیش بستن صفحه را ندارد و اگر نظر گذاشتم برای این بود که وقت گرفته شده ام برای شما حاصلی داشته باشد.

M.H.R: برای ابراز عمومی اینکه عقده های روانی بزرگ ریشه در کودکی و طرز تربیت مسوولتون داره راه خوبی رو انتخاب کردین.برای بیشتر "انسانها" نوشته هاتون مایه خنده است.برای اونهایی که میخوان معترض بشن انقدر کودکانه است که نمیدانند چجور با شما صحبت کنند که حالیتان بشود...آبنبات دوست دارید یا شکلات؟بقیه هم برای اینکه یکی دیگه از قفس پرید و بهشون ملحق شد احساس شعق خاصی میکنن.همونطور که بالا گفته شد ارزش بستن رو هم ندارین...بهتره حافظه مرورگر هم از لوث وجودتون پاک بشه که ارزش اونجا رو هم ندارید.

خودتان ببینید سالهاست آسمان نجوم ایران در اختیار چه افرادیست تا حال و روزمان را دریابید. خودتان قضاوت کنید باید چه کرد. لرزه هائی که بر این ظرف پوسیده رسیده چگونه گلهای کف را به سطح آورده. وقتی مترجمی می شود نجوم آماتوری٬ مترجم هم می شود ژورنالیست علمی و سردبیر٬ چسبیدن به چندتا فرنگی هم می شود ایجاد اعتبار برای ایران و وکالتش هم با شادبانو و ایلیا باشد خوب حسن کچل هم می شود زلف علی.

ولی اگر درست به نظر این دو دوست صاحب سبک دقت کنید در لابلای این همه بی ادبی به یک التماس و خواهش پنهان می رسید از گروهی که دارد در باتلاق خود ساخته فرو می رود و بلد نیست بگوید کمک.

ما اینجا هستیم تا به همه کمک کنیم.

الباقی با شما که تکلیفتان را با این حضرات دم موت مشخص کنید.

بابت تاخیر عذر خواهی می کنم. درگیر یک پروژه خارج از شهر بودم.

چهار پرسش اساسی زیر را به یاد آورید:

• برای پاسخ به کدام نیاز باید یک تیم نجومی داشته باشیم؟
• آیا روش ما برای پاسخگوئی به نیاز موجود٬ داشتن یک گروه یا انجمن را می طلبد؟
• برنامه من برای اجرا به بهترین شکل ممکن به چه توانمندیهائی احتیاج دارد؟
• چگونه همکاران مناسبی را انتخاب کنم؟

این پرسشها را همواره در برابر خود داشته باشید. اما حتما اکنون خود شما هم به این جمع بندی رسیده اید که  :

اکنون چگونه وظائف را میان همکاران تقسیم کنیم؟

شما برای رسیدن به پاسخ این سوال ابتدا باید از توانمندی همکارانتان اطلاع داشته باشید. زیرا باید باید  و باید وظائف را بر اساس توانمندی افراد به آنها داد. ما اغلب دوست داریم مسئولیتها را بر اساس میزان علاقه مان به افراد٬ به آنها بسپاریم. این همان چیزیست که ما را نابود می کند. توجیهمان هم میزان اعتمادمان است. ولی این فریب دادن خودمان است. اعتماد لازم است. بسیار لازم است. ولی دلیل اعتمادتان بهتر است کارائی افراد باشد تا دوستی و سابقه رفاقت و جنسیت.

پس گویا سوالمان را باید اینگونه بنویسیم:

چگونه به توانمندی افراد پی ببریم؟

 این یکی از سخت ترین مراحل کار است. اگر از این مرحله به سلامتی عبور کردید جان به سلامت برده اید و گروهتان را برای سالها بیمه نموده اید. ممکن است بپرسید: یک گروه می خواهیم راه بیاندازیم. این کارها برای چه؟ پیشنهاد می کنم که همینجا از کارتان منصرف شوید. شما هنوز در سوال اول قرار دارید. مفهوم سازمان ربطی به گروه و انجمن و مرکز ندارد.

در شهر خودتان بگردید. دهها گروه به همین شکل آمدند و رفتند. ببخشید مجبورم کمی صریح صحبت کنم. من گروههای زیادی را دیده ام که یک مسئولیت مهم را به یک اشوه دخترانه می فروشند و یا چون فلان دختر خانم قیافه نداشت و یا بلد نبود خودش را لوس کند با وجود تمام توانمندیهایش کنار گذاشتند. من شاهد دست به یقه شدن دو مدیر گروه نجومی بر سر یک خانم بودم. برای جلب نظر یک نفر که وضع مالی پدرش خوب است رقابت می کنند. دوست قدیمی اش را به یک متخصص ترجیح می دهد. برای زدن در برجک گروههای دیگر اعضای سایر گروهها را جذب می کنند. اینها زشت و زننده است. احساس تهوع در انسان ایجاد می کند.

ملاکتان تنها توانمندی افراد باشد. اما توانمندی چیست؟ آیا هر کس که باهوش است توانمند نیز هست؟ آیا هر کس تجربه دارد توانمند است؟ آیا هر کس تحصیلات دارد توانمند است؟ خیر و بله.

خیر هیچکدام به تنهائی باعث توانمندی نیست. ولی توانمندی شامل همه اینهاست. توانمندی مجموع هوشمندی٬ آگاهی و مهارت است. یک تعریف ساده ساده از این کلمات:

هوشمندی: فرد یک کار را به صورت مکرر در بهترین شکل ممکن انجام می دهد.

آگاهی: فرد با مطالعه و دانش اندوزی درباره آن کار از لحاظ تئوریک تسلط نسبی دست پیدا می کند.

مهارت: فرد در طول زمان به دلیل انجام کار به تجربه تسلط نسبی دست پیدا می کند.

کتاب "کشف توانمندیها" از "انتشارات فرا" راهنمای خوبی در این راه خواهد بود. اگر یادتان باشد قبلا به این موضوع پرداختیم که "برنامه های شما برای اجرا به چه توانمندیهائی نیاز دارد؟"

اکنون افرادی را پیدا کنید که درباره هر موضوع هوشمندی٬ آگاهی و مهارت لازم را داشته باشند. با نگاهی به سابقه افراد و یک مصاحبه با آنها و نیز یک همکاری آزمایشی شما تا حد زیادی به این توانمندی پی خواهید برد. یادآوری می کنم که شکل و قیافه و جنسیت افراد تاثیری در تصمیم شما نداشته باشد. به دست خودتان٬ خودتان را نابود نکنید.

جلوی نام فرد توانمندیهای وی را لیست کنید. در برابر اسامی افراد کارها و توانمندیهای لازم برای آنها را فهرست کنید. در نهایت زیبائی و سهولت٬ مشخص می شود چه فردی به درد چه کاری می خورد. تکرار می کنم با خودتان رو راست باشید. افراد را به زور به کارها ندوزید.

در کتاب کشف توانمندیها ۸۸ توانمندی با تعاریف هر کدام معرفی شده. حتما آن را بخوانید. به شما کمک شایانی خواهد کرد.

پس از سه پرسش اساسی زیر:

• برای پاسخ به کدام نیاز باید یک تیم نجومی داشته باشیم؟
• آیا روش ما برای پاسخگوئی به نیاز موجود٬ داشتن یک گروه یا انجمن را می طلبد؟
• برنامه من برای اجرا به بهترین شکل ممکن به چه توانمندیهائی احتیاج دارد؟

اکنون پرسش دیگری مطرح می شود:

چگونه همکاران مناسبی را انتخاب کنم؟

شما اکنون به یکی از مهمترین نقاط کاری خود رسیده اید. انتخاب همکار. می دانید سرمایه های آتی شما همین همکاران هستند. ولی اولین همکاران شما کسانی هستند که راهبرد شما را به سوی آینده تعیین می کنند. اولین همکارانتان اینقدر مهم هستند که برای انتخابشان کمی تامل نمائید. 

در این مسیر مراقب باشید در چند مسیر خطا قرار نگیرید:

• برای تشکیل گروه به هر دوست و رفیقی که می رسید پیشنهاد همکاری ندهید.
• برای اینکه حتما فلانی به تیمتان ملحق شود چشمتان بر روی برخی کاستیهای وی خصوصا در حوزه رفتار و تعامل نبندید.
•  آدمهای مناسب را برای پیوستن به گروهتان ترغیب بکنید ولی التماس نکند.
• به جزئیات رفتاری و اخلاقی افراد دقت کنید.
• فرق منتقد را از کارشکن و چاپلوس را از همراه تشحیص دهید.
• به دنبال نوچه نباشید.
• به دنبال تعداد زیاد نباشید.
• از ارزشهای واقعی خود (خصوصا اخلاقی و انسانی) برای جذب یک نفر نگذرید٬ هر چند بسیار مناسب کارتان باشد.
• از افراد کم خرد و پر حرف دوری کنید.

اینها برخی از خطراتی هستند که ما را در مسیر تشکیل تیم تهدید می کنند. راه دوری از این تهدیدها تنها یک چیز است:

حداقل تعداد افرادی را انتخاب کنید که توانمندیهای مورد نیاز شما را داشته باشند

هر چه کمتر و هر چه توانمندتر بهتر. باور کنید دوستان زیادی را دیدم که تیمشان به سهولت در این گرداب غرق شد و اکنون جز خاطره ای از آنها نمانده است. چرا حداقل؟ چون شما هنوز تجره لازم و کافی برای اداره و مدیریت برنامه ها و روابط تیمی آنها  ندارید (مدیریت اداره کردن نیست٬ ارتقاء و پرورش است).

درباره توانمندیها هم که در بخش (۳) صحبت کردم.

شما در قسمت قبل دیدید که چگونه باید توانمندیهای مورد نیاز پروژه را استخراج کرد. در اینجا باید آدمهائی را پیدا کنید که مشخصات زیر را داشته باشند:

• دوست داشته باشند با شما کار کنند.
• توانمندی (هوشمندی + آگاهی + مهارت) لازم برای انجام آن کار را داشته باشند.
• خلاق باشند.
• از زندگی جمعی خوششان بیاید.
• اخلاقشان برای شما قابل قبول باشد.

اگر شما خلقیات خاصی دارید و گمان می کنید فعلا قادر به تغییرش نیستید٬ بهتر است در گام نخست افرادی با خلقیات مناسب با خود پیدا کنید. مثلا اگر زود رنجید٬ آدمهائی را پیدا کنید که مراقب روحیه شما باشند و اگر زود از کوره در می روید به دنبال کسانی باشید که می توانند شما را آرام کنند و نیز به قدر کافی صبور باشند.

اینکه بتوانید به توانمندی افراد پی ببرید موضوع بحث بعدی ماست.

ستاره خاموش عزیز
سلام و ممنون که ما را قابل توهین های مهربانانه خود دانستید
اصولاَ اشتباه شما از این جا شروع می شود که به عنوان جشنواره دقت نکردید. عنوان این بود:
نخستین جشنواره وب سایتها و وبلاگهای فضایی. شاید قابل تامل باشد که هیچ اسمی از نجوم نیست. این مراسم هیچ رابطه ای هم با انجمن نجوم یا مجله نجوم نداشت و توسط سازمان فضایی ایران برنامه ریزی و اجرا شد تا نویسندگان حوزه فضا شناسایی شوند تا بتوان در فرصتی مناسب با دوره های آموزشی این مدیا را پربارتر کرد.
در زمینه داوری هم بد نیست بدانید که چهار نفر کارشناس ارشد فضایی و دو نفر گرافیست و یک نفر برنامه نویس وب سایتها را داوری کرده اند. البته من شخصا عذرخواهی میکنم که با شما مشورتی صورت نگرفته اما باید بدانید که تمام این تلاشها بهانه ای بوده که ما دور هم جمع شویم و نه اینکه برنده یا بازنده ای داشته باشد.
آقای ناظمی به عنوان خبرنگار علمی جهت کسب خبر از جشنواره شرکت کردند که با اصرار شخص بنده گزارشی از مراسم روز نجوم را ارایه دادند.
در کل دوست عزیز من اگر انتقادی هم دارید بد نیست مودبانه باشدو در عین حال حتما با من تماس بگیرید تا نکات مبهم را با هم روشن کنیم.

ارادتمند شما
شهرام یزدان پناه - پژوهشگر دانش و فناوری فضایی - سرپرست روابط عمومی سازمان فضایی ایران - مدیر وبسایت دانش فضایی

ولی این عرض را بنده دارم:

دوست عزیز سپاسگزارم که صحبت مرا قابل پاسخ دانستید.

خیلی وقتها وقتی متن نظرات برخی از دوستان را می خوانم تا حدی متاسف می شوم. اینجا تنها متن این دوست گرامی را بررسی می کنم.

اتفاقا وقتی به عنوان مسابقه نگاه می کنم این سوال در ذهنم ایجاد می شود که سایت نایت اسکای  اخبار فضائی یا اطلاعات فضائیش کجاست. اینقدر سایتهای جور وا جور در ایران وجود داشت که زیباتر و تخصصی تر به این موضوع پرداخته بودند. ولی می پذیرم که این هم مثل خیلی از اولینها اینقدر اشتباه و ایراد بزرگ داشت که با دوستانتان بنشینید و بازبینیش کنید. این جمله از حضرت علی به مالک اشتر یادآوری می کنم: مشاورانت را از میان تندترین منتقدانت انتخاب کند.

این برنامه هیچ ربطی به شاخه آماتوری و مجله نجوم نداشت ولی از نگاه هر کسی که می دید تنها ویترینی از همین دوستان بود که این بار در سازمان فضائی نصب می شد. پس این بار هم باید با دوستانتان بنشینید و بیاندیشید.

اما آموزش برای پربار کردن رسانه ها وظیفه شما نیست. وظیفه شما تنها فراهم نمودن بستر عرض اندام همه آنهائیست که قصد خدمت دارند. اولین گام این حرکت بزرگ اندیشی است. نه اینکه قصدتان جمع کردن یک عده دور هم باشد. وقت مردم٬ آینده کشور٬ سرمایه های ملی و توانمندی شما بازیچه ای نیست که اینگونه با یک ایده خوب جذب شود و آنگونه با یک اجرای کم بهاء ویران شود. دیگر زمانه آن گذشته که چند نفر در یک سازمان دولتی بنشینند و تصمیم بگیرند که مثلا با سایتها و وبلاگهای نجومی چگونه رفتار کنند. بعد هر گونه خواستند اجرا کنند و انتظار داشته باشند این خیل علاقه مندان بنشینند و ببینند و نگویند چرا. لطفتان زیاد لیکن شما یادتان نرود که سازمان فضائی ایران هستید. با دوستانتان بنشینید و بیاندیشید.

من کارآیی دو نفر گرافیست و برنامه نویس شما را نفهمیدم٬ خصوصا وقتی سایت رتبه سوم (کاربران هوا فضا)را دیدم. این هیات متخصص اگر واقعا وجود داشته اند مطابق کدام الگو و استاندارد این سایت را در رتبه سوم قرار دادند. حداقل ۲ رتبه اول دارای سامانه های مدیریت محتوا بودند. آقای یزدان پناه شما به عنوان یک سازمان دولتی که امور فضائی کشور را مدیریت می کند اینقدر باید برای رایتان ارزش قائل باشید که آن را به عنوان یک استاندارد به حساب آورید و اینگونه راحت آن را به حراج نگذارید. برای دوره بعدی با دوستانتان بنشینید و درست بیاندیشید.

متشکرم که با من مشورت نکردید٬ چون به نظر می رسد ایتقدر دوستان ذی نفوذ در شورای متخصصانتان بود که جائی به من نرسد. ثانیا تاسفم می خورم از این باب که به جای تفکر٬ آن هم یک تفکر عمیق٬ در فضائی سالم٬ می نشینید و ظاهر کلام مرا نقد می کنید. من متاسفم که نمی اندیشید. برای حفظ آبروی سازمانتان که سرمایه آتیه ایرانیان است بیاندیشید.

اگر قصدتان دور هم جمع شدن به این سبک بود باید به دربند٬ ولنجک و یا جمشیدیه می رفتید. اگر هم می خواستید کاری برای علوم فضائی و رسانه های مرتبط بکنید٬ می توانستید یک سمینار و یا کارگاه یک روزه با حضور اهالی فن (البته نه آنهائی که برای هر سخنرانی و نمایش اسلاید کلی پول می گیرند) برگزار کنید. اما شما به همان راحتی که ایده چنین حرکت بزرگی به فکرتان رسید٬ به همان راحتی هم برگزارش کردید و آسانتر از آن بر بادش دادید. و اکنون چه آسان راه را بر نقد می بندید و آن را نوهین می خوانید.

برنده این بازی تمام کسانی بودند که به فراخوان شما پاسخ دادند و بازنده کسانی هستند که به جای بازنگری در مدیریت خود٬ بزرگ اندیشی و آینده نگری٬ در پشت موقعیتهای شغلی و عناوین دهان پر کن٬ از ترس پاسخ به یک چرای ناقابل٬ گردن فراخ می کنند. با دوستانتان بنشینید و با توجه به موقعیت٬ وظائف و مصالح ملی کمی (البته اگر وقت دارید) بزرگ بیاندیشید.

اما نخواهید که با شما تماس بگیرم٬ چون دچار سکته خفیفی خواهید شد. من که حاضر نیستم مسئولیتش را بپذیرم. ثانیا من قصد انتقاد به شما را نداشتم بلکه می خواستم دنیای جدیدی را به روی شما بگشایم که نشد. هر وقت با دوستانتان نشستید و بزرگ اندیشیدید به من یک میل بزند تا خیلی از مسائل مبهم را برایتان روشن کنم

با سپاس از زمانی که گذاشتید

ستاره خاموش

یک علاقه مند به آسمان

• برای پاسخ به کدام نیاز باید یک تیم نجومی داشته باشیم؟
• آیا روش ما برای پاسخگوئی به نیاز موجود٬ داشتن یک گروه یا انجمن را می طلبد؟

اگر پاسخهائی که داده اید واقعا برای خودتان قانع کننده است (صرف نظر از علاقه شخصیتان به تشکیل گروه) بیائید با هم موضوع دیگری را بررسی کنیم.

اینجا یکی از مهمترین لحظات تشکیل گروه است که آثارش تا زمانی که گروه برپاست همراه شما خواهد بود٬ پس دقت کنید!

من از چه افرادی باید کمک بگیرم؟

اما این سوال اصلی نیست. قبل از این باید به سوال دیگری پاسخ داده شود:

برنامه من برای اجرا به بهترین شکل ممکن به چه توانمندیهائی احتیاج دارد؟

بعضیها وقتی می خواهند یک گروه نجومی راه اندازی کنند٬ اول آدمهایش را انتخاب می کنند. هر دوست و رفیقی را که می شناسند به تیمشان دعوت می کنند. در این صورت با دو مشکل روبرو می شوند:

• با آدمهائی روبرو هستید که نمی دانید دوای کدام درد شما هستند
• مشکلاتی دارید که هیچکس در تیم شما توان حل کردنشان را ندارد

این دو مشکل عامل در هم شکستن بسیار از گروههای ستاره شناسی بوده است. مثلا وقتی شما برای رویت٬ ثبت و تحلیل بارشهای شهابی به دنبال راه اندازی یک تیم هستید با زمانی که هدفتان رویت هلال و یا عکاسی نجومی است٬ به افراد متفاوتی احتیاج دارید. اگر برنامه کمی هم تخصصی باشد که اصلا اوضاع کمی هم پیچیده می شود.

پس در گام اول همان کاغذ و قلم همیشگی را بردارید و با یک مشاور خوب برنامه خود را تحلیل کنید. ببینید برنامه از چه قسمتهای کلی و سپس چه قسمتهای جزئی تشکیل شده است. سعی نکنید برنامه خیلی خرد کنید.

بعد از این تلاش کنید با توجه به توانمندیهایتان ببینید کدام قسمتهای برنامه توسط خودتان قابل کنترل و اجراست (مراقب باشید غرور و یا تنبلی شما را به خطا نیندازد). بعد از این ببینید اجرا و کنترل هر کدام از بخشهای کلی به چه نوع توانائی علمی و عملی احتیاج دارد. این شناخت به تجره گذشته و مطالعات علمی شما بستگی دارد. اگر شما خود را فاقد تجربه لازم می دانید٬ حتما با یک خبره فن مشورت کنید.

 روی یک کاغذ در ذیل هر قسمت برنامه نوع توانائیهای لازم را بنویسید. مثلا اگر پروژه بارشهای شهابی است. برنامه ما به بخشهای اصلی زیر تقسیم می شود:

• برنامه ریزی برای تقسیم بندی کارها و تهیه برنامه های رصدی
• رصد آسمان برای رویت شهابها
• ثبت دقیق و صحیح اطلاعات
• تحلیل داده ها و اخذ اطلاعات نهائی

اکنون ببینید برای هر کدام از برنامه های فوق افراد باید چه توانمندیهائی داشته باشند:

• برنامه ریز باید فردی باشد که بر کل کار احاطه نسبی داشته باشد. توانمندی برنامه ریزی برای برنامه را داشته باشد. اطلاعات زمینه کار را به صورت درست و کامل استخراج کرده باشد و سایرین به او اعتماد داشته باشد.
• رصد آسمان به افرادی نیاز دارد که آسمان را به خوبی بشناسند. چشمان قوی داشته باشند. اصول رصد را بدانند و سرعت عمل بالائی داشته باشند
• ثبت آسمان به افرادی نیاز دارد که بتوانند خودشان را با رصدگران هماهنگ کنند٬ سرعت عمل داشته باشند و بسیار دقیق باشند.
• تحلیل داده ها به افرادی با هوش مناسب ریاضی٬ مسلط به جدیدترین اطلاعات علمی کار٬ دقیق و متعهد به صحت نتایج نیازمند است.

 ممکن است بپرسید: ما که روانشناس نیستیم. من می گویم: اولا باید بروید روان شناسی یا به عبارت بهتر "مدیریت منابع انسانی" را یاد بگیرید. این علم به شما می گوید که چگونه توانمندیهای یک نفر را کشف بکنید٬ چه گونه او را در جای مناسب قرار دهید و چگونه او را به اوج کارائی برسانید. اگر می خواهید موفق شوید باید به علوم مدیریت مسلط باشید و گرنه وقت خودتان را تلف کرده اید.

اکنون در میان آنهائی که می شناسید و یا با پرس و جو افراد مناسب را که دارای این توانمندیها هستند٬ انتخاب کنید. ضمنا بیهوده و به زور فقط برای اینکه می خواهید فلانی در تیمتان باشد او را با توانمندی مورد نظر منطبق نکنید.

پرده دیگری از نمایش دوستان مجله نجوم و شاخه آماتوری این بار در سازمان فضائی روی صحنه رفت. برنامه معرفی وب سایتها و وبلاگهای نجومی در یک سازمان دولتی (فضائی) بیشتر شبیه یک تئاتر کمیک بود که این بار با لعاب دولتیش ساخته شده بود.

مجری٬ سخنران و داور همه که از یک جا باشند٬ نتیجه اش این می شود که مجری برای پوریا ناظمی و مجله نجوم هندوانه قاچ می کند و پوریا برای شاخه. بعد بین این همه پایگاه اینترنتی فعال کشور جز پارس اسکای که حقش را گرفت (این را نمی شد ندیده گرفت) بقیه پر شده بود از آنها که نمی شناسیشان و یا اگر می شناسیم جایگاهشان را می دانیم.

نمی دانم سازمان فضائی و خانم تابش خودشان هم نمی دانند با سپردن عنان کار به دوستان عزیز چه بر سر آبروی خودشان و تلاش دیگران آوردند. البته داوران محترم رویشان نشد که به سایت خودشان هم جایزه بدهند. ولی اینقدر در وصف تلاشهای خودشان صحبت کردند که دیگر نیازی به جایزه نباشد. دوستان ما روزی شرمنده این همه بی پروائی خود خواهند بود.

نمی دانم چرا این قصه بیچارگی گروههای ایرانی به پایان نمی رسد. حتما شادبانوی عزیز به زودی صدایش بلند می شود که وا اسفا٬ وا مجله نجوما٬ وا پوریاُ وا بابکا.

سایت نایت اسکای که ماهی یک خبر می گذارد دیگر چه صیغه ای بود خدا می داند. البته این دوستان هم زحمت می کشند. ولی اگر دوست دارید سری بزنید به پایگاههای اینترنتی انجمن نجوم آماتوری٬ گروه هدایتگران اندیشه٬ گروه رویت هلال٬ سایت کمان آسمانی و ... .

تا همین دو سه روز پیش اینقدر این موضوع برایم مهم نشده بود. تا در روز جلسه نکته ای را دیدم که مرا به شدت متاسف کرد. در فهرست اسامی دعوت شدگان نام گروه هدایتگران اندیشه را دیدم. البته اسم آقای دکتر رفیعیان که از طرف این گروه در برنامه شرکت داشتند را شنیده بودم ولی تاکنون ایشان را ندیده بودم. برایم جالب بود که این گروه با وجود اینکه زیاد خودش را در برنامه ای عمومی وارد نمی کند٬ یک نماینده فرستاده است.

من همیشه با وجود انتقاداتی که به این گروه داشتم (که بعدا حتما به آنها خواهم پرداخت) ولی عملکرد آنها را در حوزه آی تی دنبال می کردم. من این گروه را از گذر زهره و برنامه های پخش زنده اینترنتی متعددی که انجام داده بودند٬ می شناختم. حدس می زدم که حتما یکی از برندگان باشند.

خیلیها وقتی دیدند جزو برندگان نیستند قهر کردند و رفتند. بعضیها هم که برنده شده بودند قابل ندانستند که تشریف بیاورند. ولی نماینده این گروه آمده بود٬ مانده بود و بعد از جلسه هم با خانم تابش درباره امکان همکاری علمی صحبت می کرد. انگار نه انگار که خانی آمده و خانی رفته.

به سایتشان سر بزنید (سایت هدایتگران) نظرتان را بدهید. سایت خیلی پر بازدیدکننده ای نیست (روزانه حدود ۶۰۰ عدد)٬ ولی هر بار که یک اتفاق مهم نجومی باشد٬ لینکشان پخش زندشان را در اغلب سایتهای معتبر نجومی دنیا می شود دید. اینها تنها گروهی هستند که کاملا خصوصی و خودکفا هستند و از جدیدترین ابزارهای فناوری اطلاعات برای کارهایشان آنهم در رده بین المللی استفاده می کنند. بخش خبر فعالی هم دارند. تمام مجله نجومی ها می شناسندشان. حتی بابک یک روز به من گفت که از این گروه باید برای پیشرفت کار الگو گرفت.

این یکی از سایتهائی بود که در داوری دوستان به رحمت خدا رفت.

سایت کمان آسمانی  که واقعا مورد بی مهری واقع شده بود. سایتی با اعتبار جهانی که بخش عمده ای از اطلاع رسانی رویت هلال ایران را به عهده دارد. (سایت کمان آسمانی). آقای مهرانی مردیست که مرکز ادیب اصفهان را راه اندازی کرده و اکنون یکی از آماتورهای معروف ایران در رویت هلال به شمار می رود. ایشان اصفهان را قطب ستاره شناسی ایران می داند. پس عجیب نیست که انتخاب نشود.

سایت انجمن آماتوری را که اسمش را جلوی دوستان نبرید.

سایت هلال ماه  هم دست کمی از کمان آسمانی ندارد. ولی یک نفر زبان باز و اهل معامله در گروهشان وجود ندارد.

اینجاست که می گویند اینقدر سمن هست که چیزی به یاسمن نمی رسد. خوشحالم که آنسوی مرزی وجود دارد که قدر زحمات تلاشگران ایرانی را بداند. و متاسفم که همواره معادلات (برای کم خردانی چون من) به آنجا ختم می شود که باید رفت.

از سازمان فضائی انتظار می رود که بیش از این برای اعتبارش ارزش قائل باشد. نجوم ایران امروز در تنگنای فزاینده ای قرار گرفته است. البته اصحاب آسمان به زودی تکلیف خودشان را روشن خواهند کرد. لیکن از سازمانهای اینچنینی هم انتظار می رود معقول تر و بر اساس مطالعه بیشتری عمل کنند تا اینچنین بازیچه دست قرار نگیرند و حاصل زحماتشان باد هوا نشود.

چیه؟ چه خبره؟
خب جناب ستاره خاموش به اون چه که می خواستی رسیدی؟
خوب همه رو به جون هم دیگه انداختی.
من از اول حمایتت کردم. اما تو منتقد نیستی
همش در جهت تخریب حرف می زنی.
ببین چطور همه رو عصبانی کردی.
این بود تحلیل اوضاع جامعه ستاره شناسی؟!
خواهشا شما که این قدر تجربه و استعداد داری این رو در راه خیر استفاده کن.
شما هر چه که از این دست انتقادها کنی طرفهای شما به آنچه که شما می خواهید برسند نمی رسند.
خواهشا در جهت تصحیح گام بردارید نه در جهت تخریب.
نجوم علم است
آن را وارد بازی های کودکانه نکنیم.
متشکرم

من هم متشکرم که وقت گذاشتی. دوست من٬ این که می بینید٬ پیش لرزه های دوران جدید ستاره شناسی ایران است. نسل جدیدی آمده که می خواهد بداند چرا یک جامعه چند میلیونی علاقه مندان ستاره شناسی در انحصار ۴ یا ۵ نفر اصحاب مجله و شاخه آماتوریست. البته خودشان که آمار را کم وکنند و می گویند چند هزار آماتور و چند صد حرفه ای داریم. البته شاید فقط دوستانشان را شمرده اند. 

مرا به تخریب متهم نمودید. این تخریب کار من نیست نتیجه طبیعی جریانیست که انتقاد را بر نمی تابد. این ارتباطی هم به مدرک تحصیلی و سن و سال و زن و مرد بودن هم ندارد. نمی خواهیم این دوستان پاسخی به این پرسشها بدهند. لیکن می خواهیم بپذیرند که برای نگاه داشتن خود در جبهه موج توسعه این علم دست به هر اقدامی نزنند (خصوصا استفاده از ابزار رسانه ای و روابط غیر متعارف سازمانی). دکتر وصالی و جناب دکتر منصوری این حرف مرا بهتر می فهمند. فکر می کنم این برای بقای مجله و شاخه لازم باشد. تعجب می کنم دکتر منصوری که در کنفرانش دانشجوئی فیزیک آن بلا را بر سر دانشجوئی که مقاله اش ترجمه بود آوردند امروز تحمل می کنند مجله ای که سالها مسئولش بودند همه اش ترجمه باشد. در حالیکه یک دنیا گزارش واقعی روی دستشان است.

دوست من٬ گفتی که مباحث کودکانه ای را مطرح کرده ام. می پذیرم. می خواستم بدانید که پس از آن زحمات و خدمات اولیه٬ چگونه یک عده با ابزار و اعمال کودکانه منشا خدمات بوده اند که حتی بازگوئیش شما را چنین ناراحت نموده است.

حتما شما هم ماجرای آن پادشاه را خوانده و یا شنیده اید که فریب دو خیاط را خورد و با توهم اینکه لباس جادوئی به تن دارد٬ عریان در میان مردم ظاهر شد. هر کس فکر می کرد فقط خودش شاه را لخت می بیند و از ترس احمق فرض شدن (و نیز تیغ جلاد) چیزی نمی گفت. ناگاه کودکی از مادرش پرسید: چرا شاه لخت است؟ مادر هر چه کرد نتوانست او را آرام کند. کم کم ولوله در جماعت افتاد که شاه لخت است. خودتان حدس بزنید سرنوشت شاه مفلوک را.

من به جد و جهد می خواهم این دوستان به عریانی اشتباهات خویش واقف شوند و از ابزارهای خود (که در پی سالها تلاش بدست آمده) به نفع همه همه استفاده کنند. آنگاه لباس جادوئی واقعی از آنشان خواهد بود.

اما در مورد سوال اغلب دوستان عرض می کنم که مبحث "چگونه یک مرکز یا انجمن ستاره شناسی داشته باشیم" همچنان ادامه خواهد داشت.

اگر پاسخ شما یکی از جملات زیر بود این کار را رها کنید:

• من با ابن کار الگوی جدیدی را برای حل مشکل کار تیمی را در ایران ایجاد می کنم
• بالاخره برای هر کاری باید یک تیم داشت
• برای اینکه به حساب آیم باید چهار نفر را داشته باشم
• داشتن تیم نوعی قدرت است
• یک کار بزرگ را باید بزرگ شروع کرد
• ...

ولی اگر پاسخ شما یکی از جملات زیر بود بسم ا... بگوئید و به میدان بروید:

• من برای فعالیت کاستیهائی دارم که همراهانی باید آنها را بپوشانند
• توانمندیهای من برای اینکار کفایت نمی کند
• همفکرانی وجود دارند که افکارشان با هیچ تیم دیگری نزدیک نیست
• ایده من به واقع اینقدر مهم هست که ارزش اجرا داشته باشد و برای حل مشکل ... به تیمی با مشخصات ... نیاز دارد که چنین تیمی وجود ندارد

یعنی اینکه واقعا بپذرید که شما به کمک دیگران و همراهی آنها نیازمندید.

خیلیها بدون آنکه به چرائیه اعمال خود بیاندیشند پا در میدان می گذارند. نتیجه اش این می شود که یا نیستند یا بود و نبودشان فرقی نمی کند. این را از آقای عتیقی (انجمن آماتوری)٬ آقایان کریمی و ذوالفقاری راد (انجمن اختروش ایران)٬ دکتر وصالی (مجله نجوم) و انجمن اخترشناسی شیراز بپرسید. که آنها را چه شد؟ اولی مغضوب خلق٬ دومی مثل آژانسهای برگزار کننده تور٬ مجله هم که برای بقاء دست به دامن دوست و آشنا و رسانه و ناسزا و شیرازیها هم که الفاتحه.

خیلی از بزرگترهای ما به پاسخ صحیح این پرسش بزرگ دست یافتند و اینقدر ارزش داشت که گوئی به جواب گذشتگان و آیندگان رسیده باشند.

بسیاری تنها برای خودنمائی و قدرت دنبال گروه و این چیزها می روند. کم هم نیستند. یادم هست چند سال پیش به لطف آقای مهرانی٬ مهمان مرکز ادیب اصفهان بودم. بر حسب اتفاق آن روز سمینار هفتگی داشتند. قبل از شروع جلسه دیدم آقای م. مسئول گروه ستارگان آبی با آقای چ. مسئول یک گروه دیگر به دلیل آنکه دو نفر از این گروه به آن گروه رفته بودند چنان با هم به مشاجره مشغول بودند که نگو. سال قبل در باشگاه نجوم که از آقای منجمی پرسیدم گفتند که  هیچکدام دیگر وجود خارجی ندارند.

پس یک بار دیگر از خود بپرسید:

برای پاسخ به کدام نیاز باید یک تیم نجومی داشته باشیم؟

اگر اینقدر اصرار دارد فکر کنید به این دلیل است که شما در ادامه کار با مشکلاتی از جنس زیر روبرو خواهید بود:

• برای بقاء باید پول دست و پا کنید (البته نباید مثل بعضیها تاجر شوید)
• برای یافتن همراه مناسب همیشه مشکل خواهی داشت
• دیگران به قدر شما به کار اهمیت نمی دهند
• همیشه باید برای آینده تیمتان ایده و برنامه داشته باشید
• برای اینکه معتبر شوید باید استخوان بترکانید
• برای همکارانتان مشکلاتی پیدا می شود که شما باید حلش کنید
• با مراکز دیگر اصطکاک خواهید داشت
• خار و سنگ راه زیاد است
• تازه ممکن است یک شادبانوئی هم وجود داشته باشد که به شما بگوید شیاد و اینکه اراجیف و چرت و پرت می گوئید. بعد هم می زند زیر گریه

چنانچه آمادگی ورود به چنین دنیائی را ندارید لطفا وقت خودتان و یک عده دیگر را نگیرید و منابع با ارزش زندگیتان را نابود نکنید. که مهمترین آنها عمرتان است که به سرعت می رود. در این صورت یا همچنان تنها کار کنید و یا جذب یک گروه مناسب شوید.

بعدا با هم بیشتر صحبت می کنیم.

سلام به شادبانو و دوستانی که مطالبی را درباره متن نوشتند. من دو روز گذشته را در همایش ملی توسعه ... در تهران سمینار داشتم. لذا نشد متنی بگذارم. بر خلاف نظر آقای رحیمی من از شما بابت ارسال نظرتان سپاسگزارم. شما به خودتان احترام گذاشتید نه این وبلاگ. زیرا اینقدر فهمیدید که باید از دوران پر تلاطم مجله دفاع کنید. گرفتار نظرات امثال آقای رحیمی هم نشوید. حاصل تفکرات ایشان اوضاع و احوالیست که در کار و زندگیشان دارند. ما در این وبلاگ در موضوعات مربوط به مدیریت جامعه ستاره شناسی و نگرش استراتژیک به این علم صحبت می کنیم که در حوزه دانش و توانمندی فکری این عکاس (به حق) برجسته  نجوم کشور نیست. پارس اسکای به عنوان یکی از ستونهای اطلاع رسانی ایران در حوزه اطلاع رسانی اینقدر مشکل دارد که حل کردنشان وقت ایشان را پر کند. ایشان در آینده باید به سوالات عمومی و تخصصی زیادی که در این وبلاگ مطرح خواهند شد بیاندیشند.

شادبانوی عزیز. من مواردی را که شما ذکر کرده بودید ۴ بار خواندم. در هر متن ۲٪ به مجله (چون هدف ما مهمتر از این چیزهاست) و ۹۸٪ به سایر امور پرداخته می شود که شامل بررسی وضع موجود و ارائه راهکارهائی برای رسیدن به وضع مطلوب است. لذا این همه عصبانیت را به جای گفتن کلماتی که در شان یک بانوی محترم نیست٬ تبدیل به نقد تند و تیز و مستدل نمائید.

کیست که خدمات دوران گذشته مجله را فراموش کرده باشد. آن هم خدماتی که در کنار همراهی برجستگان علمی کشور نظیر دکتر منصوری٬ پروفسور کیاست پور و ... دوران نوین ستاره شناسی کشور را آغاز نمود. لیکن امروز پس از ۱۵ سال شاهد چه هستیم؟ مجله در کجاست؟ برجستگان علمی کجا هستند؟ استراتژی مجله چیست؟ اکنون چه می کنید؟ دوران گذشته از آن شما و سپاس بیکران بابت زحمات شما. اما امروز کجائید؟ کمی بیاندیشید! به مجله نگاه کنید. ترجمه٬ ترجمه و ترجمه. کجاست اخبار گروههای علمی کشور؟ شما آنقدر عصبانی شده بودید که حتی به تمسخر سخنان رئیس جمهور پرداختید. تصمیم گیری در هنگام عصبانیت نابود کننده ترین کاریست که یک مدیر می تواند انجام دهد. مدیریت و نگاه ملی گشمده بزرگ مجله و انجمن (مجله) است.  

اما در مقابل لحن خشمگینانه شما٬ متن زیر را از دوست دیگری بخوانید:

"آنچه كه مسلمه انتقاد بايد به گونه اي مطرح بشه كه به طرف مقابل هم فضاي جواب دادن داده بشه و اين فضا رو شما بايد با تغيير لحن انتقادتون فراهم كنيد.
بر كسي پوشيده نيست كه بچه هاي مجله دارن زحمت مي كشن. شاخه داره فعاليت هاي وسيعي انجام ميده "

در پاسخ به این دوست. من گردن می گذارم و می گویم: اگر شما نقد را ملایمتر می پسندید٬ چشم.

و متن شما: "شما که حتی جرات ندارین خودتون رو معرفی کنین چرا بی خودی چرت و پرت می نویسین؟ مدام وبلاگهاتون رو پر می کنین از مزخرفاتی که معلوم نیست از کدوم کینه ای نشئت می گیره؟ "

فکر می کنم شان مجله (همان مقدار که مانده) بالاتر از این همه دفاع بی ادبانه است. من هم خودم را معرفی نمی کنم چون در این صورت تا بناگوشتان سرخ می شود.

 ولی میلیونها نفر برنامه آسمان شب این هفته را دیدند. بانو سنگ چه کس را به سینه می زنی؟

مجله چون نتوانست خود را با وضعیت جدید جامعه ستاره شناسی کشور تطبیق دهد٬ امروز گاهی خود را در برابر دیگران می یابد. آنوقت به زور دوست و آشنا و ابزارهای رسانه ای وارد گود می شود. مجله می توانست همچنان با ایجاد یک تریبون ملی٬ نقش استراتژیک خود را در ایران ایفا کند. ولی حیف که یادگار درخشان گذشته که می توانست تیراژ چند صد هزارتائی داشته باشد اکنون با چند هزار نسخه٬ برای بقاء خود می جنگد. حیف. بهتر نیست خود مجله هم به میدان بیاید و تند و تیزترین انتقادات را خودش آغاز کند. البته اگر مشاورینی مثل آقای رحیمی اجازه دهند.

من منظور شما را از اعتبار جهانی نمی فهمم. نمی دانم دوستان مجله تا کنون درگیر کدام پروژه مشترک (معتبر) بین المللی بوده اند. غیر از یکی دو گزارش خبری عمومی کدام نشریه معتبر علمی به آنها پرداخته است. بستر کدام حرکت مشترک را فراهم نموده اند. یک سری به اینترنت بزنید و ببینید کدام گروهها و مراکز علمی ایران اعتبار جهانی دارند. سایر گروهها باید حتما آپولو هوا کنند تا مجله ببیند. چگونه است که هزار و یک نشریه و خبرگزاری و شبکه تلوزیونی در سایر نقاط جهان می بینند٬ ولی شما نه. بیدار شوید.

لذا پیشنهاد می کنم:

• مجله خودش وارد گود شود و در شدیدترین طوفانهای ذهنی شرکت کند. در این صورت همین کسانی که امروز کودک و کم سن و سال و بد نیت می پندارید بهترین مشاوران شما خواهد شد. آن هم به وسعت کل ایران
• دوستان مجله به جای حمله و یا دفاع برنامه عملیاتی عرضه کنند
• نیازهای مالی مجله به جای تلاش برای رسیدن به حداقل درآمد از طریق ارائه یک برنامه کسب و کار و یک برنامه عملیاتی٬ به فکر بالا بردن تیراژ و حتی سود اقتصادی باشد.
• سانسورهای سلیقه ای کنار گذاشته شوند. منظورم سانسورهائیست که دوستان تحریریه فکر می کنند موقعیت خودشان را به عنوان بابای نجوم ایران به خطر می اندازد.
• مشاورانی که اطراف مجله را احاطه نموده اند مورد بازبینی قرار گیرند. (نامه امام علی (ع) به مالک اشتر: مشاورانت را از میان تندترین منتقدانت انتخاب کن که چاپلوسان مایه هلاکند). می دانم که گروهی خواهند گفت که این نویسنده دنبال جور کردن جائی برای خودش در مجله است.
• کمی به خودتان زحمت بدهید و دنبال اخبار گروهها بروید. حداقل به وب سایتهایشان سر بزنید. بالاخره شما خبرنگار هستید یا نه. آقای امین تفرشی و ناظمی که همیشه خود را ژورنالیست علمی معرفی می کنند.
• به جای مسدود نمودن راههای حضور سایر گروهها٬ برای حضور گسترده تر آنها برنامه ریزی کنید. تا مخاطبانتان افزایش یابند.
• بدنه علمی خود را برای طراحی یک برنامه استراتژیک واقع بینانه بازبینی کنید
• رسانه ملی را میدان تبلیغاتی خود فرض نکنید
• و در پایان نیروهای مجله را به لحاظ فرهنگی و ادبی بازبینی کنیم

البته این یک پیشنهاد برای تمام گروهها و مراکز قدیمی و حتی آنهائیست که در حال شکل گیری هستند. در مطلب بعدی صرفا موضوعات مدیریتی را بررسی خواهیم کرد.

ممکن است بگوئید تند زبانم و یا همیشه در حال انتقاد. لیکن امروز حرف دیگری دارم. سالهاست شهرهای مختلف ما شاهد برگزاری باشگاههای نجوم هستند. روزهای اول این یک ابتکار نو (البته برای ایران) و همه از آن استقبال کردند. لیکن ماهها آمدند و رفتند و باشگاه همان ماند که بود.(برنامه باشگاههای نجوم کشور)

چند سخنرانی یا نمایش اسلاید و ... البته گاهی نمایش فیلم و یک مهمان معروف (چیزی شبیه مهمان مامان) و البته مسابقه. ولی نتیجه. تقریبا هیچ. البته به نسبت حجم زمان و پولی که خرج باشگاه می شود. کمی به چهره آدمها باشگاه نگاه کنید, تقریبا تکراریست. از اواسط باشگاه به همین چهره های تکراری نگاه کنید و ببینید چقدر خمیازه و دهن دره پخش می کنند.

من علاوه بر تهران و اصفهان باشگاه مشهد را هم تجربه کرده ام. همه یک جور بوده اند. البته انجمن آسمان توس یک باشگاه هم برای کودکان دارد که این یکی جالب است.

راستی یادم رفت بگویم که سخنرانها هم تکراری هستند البته با موضوعات متفاوت. مدیران باشگاهها یک بار بنشینند و به این سوال پاسخ دهند.

هدف باشگاه نجوم چه بود؟ ما روزها و ساعتها را صرف آن می کنیم که چه شود؟

البته به همراه پولهائی که برای در آوردنشان اشکمان در می آید.

آیا ما محصول علمی جدیدی تولید کردیم؟ آیا نیروی جدیدی را به جمع علاقه مندان ثابت قدم نجوم وارد کردیم؟ آیا به گسترش ستاره شناسی به عنوان یک علم و نه تفریح در شهرمان کمک کردیم؟ آیا گروههای جدیدی را به جامعه معرفی نمودیم؟ هزینه ای (وقت و پول) که شده آیا مفید بوده؟

یا اینکه باز فقط خودمان را دیدیم و راه را بر ورود سایرین بستیم. دنیای امروز دنیای کنسرسیوم و اشتراک منافع است. تا در سایه آن خدمات گسترده تر و هزینه های مادی و زمانی پائین تری حاصل گردد. چه اشکالی دارد که در یک شهر چند گروه با هم باشگاه را برگزار کنند؟ البته ما ایرانیها اول می پرسیم رئیسش کدام گروه باشد. در برخی شهرها (تقریبا تمام شهرها) هر گروه برای خودش یک باشگاه دارد. خیلی خنده دار است. به فهرست برنامه باشگاههای نجوم کشور نگاه کنید. برای فروردین تنها باشگاه رشت چنین خصوصیتی دارد (ای ول).

این نشان از ضعف در نگاه مدیران گروههاست. قدرت در اتحاد است (ید ا... مع جماعه). اقوام بدوی هم این را می دانستند. ولی برخی مدیران گروهها آنقدر درباره رقابت, کوچک و حقیر می اندیشند که گاهی خودشان با خودشان رقابت می کنند.

ببخشید من از این واژه ها استفاده می کنم. ولی حتی یک مدیر باشگاه به سوالهای اساسی فوق پاسخ نداده است. اگر هم جواب داده پاسخهائی داده که تنها برای ارضاء دل خودش بوده.

متاسفانه تمام درد امروز ما کوچک اندیشی مدیران گروههاست. در برخی شهرها مدیر باشگاه بعضی وقتها حتی یادش نیست امروز باشگاه دارد و چندین نفر پشت در می مانند(مثل باشگاه اصفهان) و یا لیست سخنرانها باشگاه اغلب تکراریست (مثل تهران) و یا فاقد گزارش باشگاه است (مثل اهواز) و ... .

گروههای شهرها برای برگزاری یک باشگاه واحد اقدام کنند و لطفا مدیران و سرپرستها برای نمایش آنچه من پادشاهی روستای ویران می نامم جلوی شکل گیری این انسجام سنگ اندازی نکنند. اعضای محترم ببینند دلیل مدیرانشان برای جلوگیری از این وحدت چیست. همین امروز تلفن را بردارید و با مدیران سایر گروهها تماس بگیرید.

به فکر برگزاری کارگاه و کارسوق در دل باشگاه باشید. حتی یک موضوع ساده

برنامه باشگاهتان را برای سایتهایی مثل پارس اسکای ارسال کنید تا همه ببیند.

بگردید و برای باشگاه خود سخنران خوب پیدا کنید. اصلا به افراد مناسبی که می شناسد سفارش سخنرانی بدهید.

موضوعات را به نحوی مرتب کنید که به رویدادهای روز مربوط باشد.

حتما در برنامه ها بخشی را برای ارائه اخبار فعالیت گروهها در ماه قبل اختصاص دهید. تا مردم بفهمند شما فقط برای خنده و تفریح دور هم جمع نمی شوید.

سعی کنید به نیروهای جدید میدان بدهید.

شما را به خدا یک گزارش (حتی المقدور با عکس) از باشگاهتان روی سایت یا وبلاگتان بگذارید.

کلی خوشحال شدم که بالاخره یکی ما رو تحویل گرفت. بعد هم تموم حرفهای ایشون را قبول دارم. وقتی کسی نویسنده این چیزها را نشناسه حق داره اینها رو بش بگه. از طرفی من هم اومدم فضا رو به هم بریزم. خونه را باید شب عید تکوند. تا گرد و غبارهایی که روی آب رو گل کردن برن کنار تا هم نور خورشید بره زیر آب و هم اکسیژن به ماهیها برسه و هم بازتاب زیبای امواج آب سر به آسمان بزنه.

این دوستمون حتما به خیر می اندیشه. این هم درد ماست. که در فضای امروز ما این بیماریها اینقدر همه گیر شده که هر کس مبتلا نباشه متهم به مریض بودن می شه.

آقای دکتر نوروزی هم نوشتن: عجب.

البته این عجب اولین کلام است در آغاز یک سخن که به زودی خواهند گفت. خواهند گفت ماجرای علاقه مجله نجوم به تثبیت انحصاری خود به عنوان ویترین نجوم ایران چیست؟ خواهند گفت چرا هر چه بی سوادتریم مدعی تریم. خواهند گفت چرا ... . من در حاشیه خیلی از کنامها و باشگاهها دیدم که خیلیها خودشان را به دلیل آنچه ایشان یادشان داده بود مدیون این عزیز می دانستند . ولی آیا یادشان هم داده بود که در غیر از مجله نجوم و رصدخانه زعفرانیه هم می شود کار نجومی کرد. دوستان ما حتی گروههای دیگر تهران را هم درجه بندی می کنند.

آقای نوروزی اگر چه قدر زحماتتان را می دانم ولی عجب به جمالتان.

حالا یکی می گه: بابا نجوم که فوتبال نیست که اینقدر حاشیه سازی می کنید.

اینها حاشیه نیست. اصل ماجراست. اینقدر حواس همه ما صرف فوتبال و سیاست شده که یادمون رفته نفسمون یه زمانی به همون رصد شبانه با چشم تو کویر بسته بود. یادمون رفته. از بس زدن تو حالمون یادمون. از بس ما دویدیم و دیگران بردند یادمون رفته. از بس شهروند درجه ۲ حسابمون کردن یادمون رفته. از بس تو شهر خودمون هم با هم درگیر شدیم یادمون رفته.

یه عده از ما حوصله این مسخره بازیها را نداشتند و رفتند. یه عده هم بودنشان با رفتنشان یکی است. یک گروه هم خودشان را در مسیر اجباری جریان شهروندان درجه یک قرار دادند و ماندند. یک گروه هم در تلاش برای انجام کاری. تا امروز به نظر می رسد که سعی بیهوده کردند و رنج بی فایده بردند. لیکن این وبلاگ در واقع گامی کوچک از این یار قدیم است برای فراخوانی عمومی به آغاز تلاشی دیگر.

شاید بشود!

حالا یکی ممکنه بگه پس شما که می گی اینها فقط مجله نجوم را می شناسند و شهرستانیها را شهروندان درجه  ۲ می دانند. من می گم شماها باید زرنگ باشید به قول معصوم(ع): نبین که می گوید ببین چه می گوید. از ایده ها استفاده کنید. در برنامه های جمعی شرکت کنید. اینجا فرصت خوبی برای تبادل ایده و نظر با سایر گروهها وجود دارد. انشاء ا... دوستان انجمن هم روزی می فهمند دنیای نجومی که مجله نجوم نشان می دهد اندازه همان دفتر کارش است.

اما سایتها. اولا خیلی مسخره است که شما گروه داشته باشی. در تلاش و تقلا باشی ولی حداقل یک وبلاگ نداشته باشی دنیای امروز نیازهای خود را دارد و ابزارهای خود را می طلبد. مهمترین این ابزارها فناوری اطلاعات است که بخش کوچکش وب سایت و وبلاگ است.

اگر دارید بروید چهار خط اطلاعات از برنامه های خودتان در آن قرار دهید. اگر ندارید امروز هم دیر است. یکی راه بیاندازید. مجله نجوم اگر ادعا دارد به این دلیل است که به ابزار دسترسی اطلاع رسانی دارد. و اگر شما را به حساب نمی آورد به این دلیل است که شما نیازمند او هستید برای دیده شدن.

سایت آسمان توس را ببینید. ساده ولی در تلاش برای اطلاع رسانی. البته کمی بیشتر باید اهمیت دهد. گروه بزرگی نیستند ولی قدر امکانات را دانسته اند. حالا سایت مرکز نجوم ادیب را ببینید با این همه دبدبه و کبکبه تار عنکبوت گرفته. سایت نایت اسکای انجمن اهواز هم خوبه که انصافا زحمت می کشند. ولی هنوز به مدیریتی که در شان زحماتشان باشد دست پیدا نکرده اند. اینها برای هفته نجوم به یک لینک ساده بسنده کرده. پارس اسکای که به نظر می رسد این روزها حال و احوال خوبی ندارد هم یک خبری از قدیم دارد.

ولی جدی زشته که همه نشستیم انجمن یک کاری بکند. باور کنید رویدادی که خبرش منتشر نشود انگار اصلا رخ نداده. بعد عجیب نیست وقتی ابزار اطلاع رسانی مال اونهاست خبر را باب میل ما بگذارند. بلاگفا و پرشین بلاگ و یه عالمه بلاگ دیگه مجانی آماده اند. اگر در گروهتان ۱۰ تومان درآمد دارید ۱۱ تومانش را خرج اطلاع رسانی کنید. خصوصا در فصای وب که منظر جهانی دارد.

بعدا با هم درباره انواع روشهای تحت وب و اطلاع رسانی (متناسب با جیب شما) صحبت می کنیم.

طرف اومد رو پشت بوم قالیچه تکون داد     قالیچه خاک نداشت خودشو نشون داد

البته کسی نمی گوید پول در نیاورید. کالاهای نجومی بفروشید و برای کلاسهایتان ثبت نام کنید. ولی خودتان را آنقدر گنده نکنید که بترکید. متاسفانه این یک بیماری شایع است در میان ما. یک بار شنیدم دوستی در انجمن نجوم مراغه می گفت که بچه هایی (دانش آموز دبیرستان) که در مرکز ما هستند روی نسبیت عام کار می کنند. یک دوست دیگر در مرکز آموزش نجوم ادیب می گفت که ما با ۱۰ کشور جهان رابطه علمی داریم (کو نتیجه؟)

حالا صبر کنید گزارشهای گروهها توی سایتها و مجله نجوم منتشر بشه اونوقت می فهمین. تو سایتها که همه عدد و رقمهای وحشتناکی از میزان استقبال و موفقیت می دن. بعد می ری می فهمی که اصلا برنامه نداشتن مثل گروه ... شیراز . مجله نجوم هم که به روش همیشگی گزارش بقیه گروهها را طوری ویرایش می کنه که انگار همه تعطیل بودن جز رصدخانه زعفرانیه. همه اعضاء هم دکتر و مهندس در نتیجه سه صفحه خبر می نویسن که ما ترکوندیم.

آقای صفاریان پور هم طبق معمول از آقای امین تفرشی می پرسه: آقای تقرشی از گروههای کشور چه خبر؟ توی این ایام چه کردن؟

ایشون هم جواب می ده: اخبار زیادی نداریم (حالا روی میزش توی مجله پر از نامه گزارشه) ولی در تهران رصدخانه زعفرانیه ..... مجله نجوم .... غوغا کردیم.

بعد هم یک گزارش مفصل از این رصدخانه به همراه یک مصاحبه با پوریا ناظمی و دکتر نوروزی در حالیکه یه عالمه آدم دورشونه

این حاصل حرکت اشتباه گروههای کشور است که اینقدر حواسشان پرت خودبینی و دیگر کشی است که تهرانیها (منظورم فقط مجله نجومیهاست) می روند پشت رسانه ملی و می گویند "فقط ما بودیم". حالا اگر بچه های آماتوری هر شهر یک گزارش کامل مشترک از شهرشان می فرستادند دیگر کسی می توانست بگوید خبری نداریم.

حواستان به مردم باشد. بسم ا... بگوئید. ایده های بزرگ خلق کنید. با هم همکاری کنید و بروید جلو

مردم با عشق و علاقه و کنجکاوی گاهی هم برای ضد حال زدن می آیند ولی به هر حال می آیند. اینجا وظیفه آنها که مسئول برنامه اند سنگین می شود. باید مراقب حرفهایی که می زنند باشند.

افرادی که برای مردم توضیح می دهند با توجه به زحمت فراوانی که در طول این هفته می کشند باید چند چیز را رعایت کنند:

• اطلاعات علمی درستی در اختیار مردم قرار دهند. متاسفانه نجوم کمی با خرافات و غلو همراه شده. دوستان نباید از این دیدگاه غلط عوام برای بازار گرمی و خود نمائی و هر بهره برداری دیگری استفاده کنند. مباحثی نظیر یوفوها و ... موضوعاتی هستند که همواره توسط مردم مورد سوال قرار می گیرند. اگر موضوعی را نمی دانید دروغ نگوئید. فقط بگوئید در تخصص من نیست. این خیلی قشنگتر است.
• به کار خودشان بپردازند و کار دیگر گروههای شهرشان را زیر سوال نبرند. البته این طبیعی است که گروهها دنبال ثبت نام و جذب عضو و ... هستند ولی این دلیل نمی شود که موفقیت خود را روی تخریب چهره گروههای دیگر سوار کنند. متاسفانه در شهرهای بزرگی مثل تهران و اصفهان خیلی با این مساله روبرو می شویم. مجله نجومی ها در رصدخانه زعفرانیه نیش خود را حواله مرکز علوم و ستاره شناسی تهران می کنند و متقابلا مرکز علومی ها هم متلک بار مجله نجومی ها می کنند. البته به نظر می رسد مجله نجومی ها کلا حالشان این گونه است که برای حفظ اقتدار نیم بندشان بعضی ها را نمی بینند و بعضی ها را هم خط می زنند. اصفهان هم صدای مرکز نجوم ادیب و اختروش همیشه سر هم بلند است. ادیب مدیران اختروش را بچه حساب می کند و اختروش هم مدیریت ادیب را سست و ناتوان می داند. البته انجمن دولت آباد اصفهان بین اینها بور خورده و با وجود این همه محدودیتهایی که دارد عجیب فعال و با اخلاق است. البته تمام این مشکلات از ضعف مدیریت این گروهها نشات می گیرد که یا بی سوادند و یا خودخواه.
• از این فرصت برای معرفی توانمندیهای خود استفاده بکنید. این توانمدیها برجسته کنید بزرگ کنید.  ولی خالی نبندید. اعداد و ارقام عجیب از موفقیتها به خورد مردم ندهید. اگر می توانید با سایر گروههای شهرتان هماهنگ کنید و همه با هم اطلاع رسانی کنید تا هم خرجتان کمتر شود و هم وسعت عملکرد شهرتان ارتقاء یابد.
• بلافاصله پس از پایان هفته گزارش خود را مختصر و مفید برای جاهای مختلف مثل انجمن نجوم و شاخه آماتوری و مجله نجوم بفرستید. سایت پارس اسکای هم جای خود دارد. البته مجله نجوم احتمالا چون بقیه را به حساب نمی آورد چاپش نمی کند ولی شما وظیفه خود را انجام دهید. پارس اسکای وضعش بهتر است و اوضاع را بهتر می فهمد (انشاء ا...). دنبال تلوزیون نروید که برنامه آسمان شب همیشه از اخبار بقیه استانها بی اطلاع است و از تهران هم تنها مجله نجوم را می شناسد. خوب بالاخره دوستی آقای صفاریان پور را بروبچه های مجله باید به یک دردی بخورد.

به راستی حیف است وقتی نجوم ایران روی دوش همین گروهها می گردد اینطور برای هم خط و نشان بکشند یا فکر کنند با عدم همکاری یکدیگر را به انزوا کشانده اند. وقت را اینقدر ابلهانه از دست ندهید.